Regenboogprins: Ik droomde dat er een hele grote parachute was. Hij was in de lucht en Egbert zag hem en ik ook. Toen zei Egbert, ‘z
ullen we hem ophangen?’ En dat deden we, we hingen hem over een rood hekje. Kijk, zo’n hekje! (Wijst naar een # op een vrachtwagen). Maar dat kan natuurlijk helemaal niet in het echt he?
De regenboogprins krijgt in zijn klas diamantjes voor alle goed gedrag dat hij laat zien. De behaviouristische leertheorie ligt achter deze onderwijsvisie. Als we thuis met elkaar praten over hoe het gaat op school zegt hij vaak als het niet zo goed ging, ‘ vindt de juf mij dan nog steeds lief?’ In het hoofd en hart van de regenboogprins heeft zich de vraag genesteld dat als je je niet goed gedraagt, je niet meer lief gevonden wordt. De regenboogprins is hier bang voor. Hij heeft weinig vertrouwen in wie hij is als persoon.
Ik vraag me af wat er zou gebeuren als in alle omgevingen waar de prns is de dag zou beginnen met de bevestiging van wie hij is. Namelijk een geliefd en gewenst mens, dat briljant is. Dat hij er mag zijn, ook in zijn ‘anders dan anderen’ zijn.
Door goed gedrag worden we geaccepteerd door de maatschappij, we kunnen dan samenleven met anderen. Door de bevestiging van wie we zijn in onze uniekheid, krijgen we vertrouwen in onszelf. Ik ga de bovenstaande video nu naar de lieve juf van de regenboogprins appen. Ze gaat er vast iets goeds mee doen.
De regenboogprins loopt aan mijn hand en het is goede vrijdag.
– Op goede vrijdag ging Jezus toch dood?
– Ja, daar denken we aan op goede vrijdag.
– Maar waarom heet het dan goede vrijdag? Het is toch niet goed dat Jezus doodging? (meer…)
Het zal je maar gebeuren. Je bent gewoon thuis. Je man is er niet, maar wel de horde kinderen die aan je zorg is toevertrouwd. De regenboogprins, je neefje, de twee jongetjes die maandelijks een dagje langskomen zijn allemaal aanwezig en vragen veel aandacht zoals je gewend bent. Het is koninginnedag. Dan gaat de bel. Als je open doet staat daar plotseling koningin Maxima voor de deur.
Ik hou van het woord ‘kwaliteit’. Ik hou ervan als ikzelf en de mensen met wie ik werk uiteindelijk tevreden zijn als de klus geklaard is. En ja..over het algemeen kan alles wat ik doe beter. En het is ook leuk om me iedere keer verder door te ontwikkelen. Maar nu ik al een paar weken me verdiep in kwaliteitszorg in het onderwijs word ik opstandig.Ik worstel me door PDCA cyclus en INKmodel en externe audits en ik zie de woorden en systemen zo langs mijn ogen glijden weer terug in het boek. Geërgerd sla ik het boek vervolgens dicht en zucht.
‘Je hebt recht op onderwijs’ was ooit een zin in een voorstelling die wij uitvoerden op een middelbare school. Een hoongelach steeg op uit de zaal. Leerlingen ervoeren het onderwijs als een plicht en niet als een recht. Het is dus een ambivalente eer om leraar te zijn. Die ambivalentie werd bij mij nog wat groter na het lezen van een hoofdstuk over lesgeven in het boek ‘Het prachtige risico van onderwijs’ van Biesta. Maar het werd ook spannender en mysterieuzer.
Sinds ik de master learning & Innovation (MLI) volg bij Windesheim denk ik na over goed onderwijs. Ik vergelijk theoretische stromingen en visies over goed onderwijs met mijn eigen praktijk. Dat is een arbeidsintensief maar ook boeiend proces. 
Opvoeder zijn is nogal comfronterend. Zo hoor ik de regenboogprins de laatste tijd bij alles wat ik vraag zeggen ‘Volgens mij wel’. Dat komt uit mijn vocabulaire helaas. Waar de prins telkens vroeg om zekerheid, gaf ik vanuit de nuance antwoord: ‘Waarschijnlijk wel, volgens mij niet, ik denk het wel…’
De regenboogprins vraagt het me op dit moment herhaaldelijk. “Ben ik echt?” “Ja, jij bestaat echt” is mijn antwoord luid en duidelijk iedere keer als hij het vraagt. Maar in mijn hart maak ik me zorgen. Fragmenten van films en boeken staan op mijn netvlies waar het maar de vraag is of mensen bestaan: ‘The matrix’, ‘The never ending story’ en Tinkle Bell in ‘Peter Pan’, die het risico loopt te verdwijnen als kinderen niet geloven dat ze bestaat. De helft van een tweeling die niet ingeschreven is in een geboorteregister in ‘Het geniale bommenmeisje’. (meer…)
Wat is het toch leuk als plotseling vanuit verschillende contexten dezelfde inzichten bij elkaar komen. Gert Biesta schrijft over onderwijs en begint met ‘scheppen’. Een begrip waar ik ook veel over in gesprek ben met onder andere de regenboogprins. Want ‘wat heeft God dan precies gemaakt als hij alles heeft gemaakt?’ Na er diep over nagedacht te hebben, kwam ik tot de conclusie dat God het ‘leven’ heeft gemaakt. De regenboogprins was tevreden met dit antwoord en ik zelf eigenlijk ook wel. (meer…)
De regenboogprins heeft internet ontdekt. Als het even kan gaat hij op zoek naar allerlei leuke afbeeldingen. Het liefst naar vervormde gezichten a la foto-booth, of hij zoekt op het woord ‘gezichtsbedrog’. Ja, de regenboogprins houdt van vervormingen. (meer…)
Aaahrr…
Het gevoel een piraat te zijn en je niets aan te trekken van hoe het hoort en moet. De ‘Jolly Roger’ heisen als provocatief symbool tegen de grote wereldordes, de macht van systemen, religieuze leiders.