Broedgebied

Categorie: Blog

  • ER IS HELEMAAL NIETS VERANDERD!

     

     

    Het is 12 januari 2017. Met de regenboogprins rijd ik over de A27 richting huis. De prins kijkt naar buiten, naar de auto’s, de weg, de stoplichten en zegt plotseling:

    “Het is nu al een tijdje 2017 en er is nog helemaal niet iets veranderd! Dat is gek. Het is toch al wel echt 2017. Alles is nog hetzelfde, hoe kan dat?

    Dat moeten we maar eens aan de baas van Nederland gaan vragen!”

    Goeie vraag. Weet niet of Rutte de baas van Nederland is, maar hij vertegenwoordigt wel het gezag, dus bij deze meneer Rutte; hoe kan het eigenlijk dat alles nog precies hetzelfde is?

     

  • En dit gebeurde allemaal tegelijk.

    Misschien vat deze zin, die ik een paar weken geleden las als titel van een voorstelling van Eva Line de Boer, ‘dit gebeurt allemaal tegelijk’ mijn gedachten en gevoelens over 2016 wel samen. Wat een jaar!

    (meer…)

  • Gewoon twee knuffelmuizen.

    Gewoon twee knuffelmuizen.

    img_2585

    Wat je kunt zien als je het verhaal erbij niet weet:

    – twee goedkope muisjes van de Ikea.

    – een kussen van waarschijnlijk het bed van een kind.

    HET VERHAAL VAN DE TWEE MUIZEN.

    Inmiddels kent iedereen hem als de regenboogprins. De jongen die eerst deels, maar later helemaal bij ons kwam wonen. Deze jongen woonde vanaf dat hij negen maanden was totdat hij zeven was bij liefhebbende pleegouders. (meer…)

  • Vrolijk kerstfeest!

  • Hoe de huid weer heel werd

    De feniks vloog naar de zieke vrouw toe. Hij landde op haar kapotte lichaam en liet een traan vallen. De gebarsten huid heelde.

    Het is waarschijnlijk niet zo verwonderlijk dat ik met kerst op de een of andere manier altijd bezig ben met het thema moeder en kind. Het christelijke kerstverhaal draait daar immers om. Maar sinds de regenboogprins bij ons woont hebben de gedachten huid gekregen. Ze zijn tastbaar geworden.  Ze hebben vlees en bloed gekregen.  (meer…)

  • Wat woorden betekenen

    Regenboogprins en ik denken na over woorden met meerdere betekenissen, maar al snel blijkt dat we überhaupt nadenken over de betekenis van woorden.

    Blik = hoe je kijkt, bijvoorbeeld boos of blij.  Een blik zitten ook boontjes in.

    Boom = met takken en bladeren en bruin. Maar ook: Even lekker bomen!

    Regenboogprins: “Wat is bomen?” (meer…)

  • Bakje en takje

    Bakje en takje

    img_2669

    Jarenlang hoefde ik in december weinig meer dan het halen van een aantal deadlines voor mijn werk. Ik hoefde geen sinterklaas te vieren, geen kerstboom te kopen. Tijdens de kerstvakantie gingen lief en ik vaak een weekje of een paar dagen op reis.

    Sinds de regenboogprins bij ons woont is daar geen sprake meer van. Sinterklaas moet gemanaged worden, in de zin van en waar wel cadeautjes en waar niet. Dit jaar voor het eerst (meer…)

  • Hulpverleners zoek de verschillen

    De volwassen mensen die zich bemoeiden met mijn leven tot ik 9 was.

    1. Mijn vader en mijn moeder, zusje, tantes en ooms, neefjes en nichtjes = 20

    2. Drie kleuterjuffen (ik ging 1 x verhuizen), 3 juffen op de basisschool en 1 meester = 7

    (meer…)

  • Over engelen, vergeving en vertrouwen.

    ‘Het is te zwaar voor hem’ na een paar dagen school van de regenboogprins zat ik als pleegouder aan tafel naar de juf en de orthopedagoog te luisteren. De boodschap overdonderde me, maar met verve verdedigde ik de kleine regenboogprins.  (meer…)

  • LIef voor de Vader (de afgrond, deel 8)

    – want Christus acteert op tienduizend plekken, Lief van lichaam, lief in ogen niet de Zijne, lief voor de Vader dankzij mensengezichten en hun trekken. – Gerard Manley Hopkins

    Deze woorden in Wiman’s boek ‘de afgrond’ troffen mij en met name de woorden ‘dankzij mensengezichten en hun trekken’. Direct kwam er de vraag omhoog: ‘hoezo Lief voor de Vader dankzij mensengezichten’. Heeft God dan liefde nodig van mensen? Is God kwetsbaar, net als wij? Kan God dan ook gekrenkt, gedeukt en kapot zijn?’ (meer…)

  • De afgrond, deel 7

    De afgrond, deel 7

    Voor iedereen, behalve de dwaze heiligen onder ons, is rationeel denken – ofwel: ‘de ziel van buitenaf beschouwen’- onvermijdelijk, of het nu door theologie, filosofie, wetenschap, of simpelweg door de verhalen is waarmee we onze levens beschrijven en begrijpen. Maar hoe leeg is zulk begrip, als het de momenten die het verlangen naar begrijpen juist heeft gewekt, verkleint en uitwist? Welke discipline kan twijfelachtiger zijn dan die welke je leert om in het licht dat jou eens overweldigde elk logisch smetje te zien?

    Chrisian Wiman, uit: ‘Mijn heldere afgrond’

    De kuil
    De kuil

    (meer…)

  • De afgrond, deel zes.

    ‘Wat moet ik doen voor God? Welke richting wil Hij dat ik op ga?’ Ik wilde God blij maken. Onder invloed van de evangelische leer dacht ik in mijn 19e levensjaar na over deze vragen en ik werd er steeds onrustiger van omdat ik geen antwoord kreeg. Toen ik mijn zusje, die in die tijd op een bijbelschool zat, er over raadpleegde, zei zij: ‘ Misschien is God niet bezig met ‘wat’ je moet gaan doen, misschien is hij gewoon al blij ‘dat’ je iets wilt gaan doen!’ (meer…)