We rijden onze straat in terwijl ik in gesprek ben met de regenboogprins. Hij kijkt me nadenkend aan en zegt dan:
– Eigenlijk is er maar 1 ding in m’n leven niet meer goed gekomen.
Mijn hart staat een moment stil en in mijn hoofd vliegen allerlei snelle gedachten van pijnlijke dingen die in het leven van de prins zijn gebeurd.
Ik rijd langs de winkels vlak bij ons huis. “Oma en ik hebben een geheimpje” zegt plotseling de regenboogprins tegen me. Hij kijkt me veelbetekenend aan. “Kun je het zien?” Ik begrijp direct waar hij het over heeft. Toverend weten. (meer…)
– Ik vond het heel leuk om je te leren kennen!
De regenboogprins springt op en neer terwijl hij zegt ‘ Ik ook!’
– We gaan morgen naar Machiel en Albertje.
De regenboogprins springt op en neer terwijl hij grappige geluidjes maakt.
– Jij mag mijn T-shirt van Lucky Luke.
De regenboogprins springt op en neer en hij lacht terwijl zijn ogen stralen.
Ik kijk nu meer dan anderhalf jaar naar de prins terwijl hij In de lucht springt als hij blij is. De prins is geen 3 maar 8 jaar oud waardoor zulke spontane reacties plotseling opvallen. Niets in mij wil de prins echter in deze omgangsvorm remmen. Nee, langzaam maar zeker begint zich juist een visioen over de toekomst te vormen in mijn hoofd. Geen vriendelijke knikjes of formele ‘dank je wels’ zie ik voor me, maar een algemeen aanvaarde norm om te springen.
Als je een cadeautje krijgt, als je afscheid van iemand neemt als je het leuk hebt gehad, als je iemand heel erg leuk vind spring je een paar keer in de lucht terwijl je stralend lacht. Wat een energie zal er loskomen. Ik kijk er echt naar uit!
Een vogel wordt een vis.
De trap wordt een vogel.
De wolk verdwijnt in een zee.
‘0de aan Escher’
Geschreven door: de regenboogprins
Soms wonen mensen met elkaar, ook al is het niet in hetzelfde huis. Soms leven mensen met elkaar, ook al hebben ze een verschillende tuin.
Al een aantal jaren vier ik het leven met Blossom030, een kleine community. En als je een paar jaar met elkaar oploopt, deel je niet meer alleen je successen en je optimisme. Je deelt ook je irritante eigenschappen, je ongeloof en je verdriet. Als dat tenminste mag, als dat kan in die community. Er onstaat een natuurlijk evenwicht. Soms pakt iemand even iemands hand als die dat nodig heeft. Soms is het nodig om elkaar terecht te wijzen. En vaak, heel vaak krijgen we geweldige ideeeen waarvan 80% weer in de koelkast wordt gezet omdat er te weinig tijd is om ze uit te voeren. Ik geniet van deze kleine community. Afgelopen zondag dachten we na over ziekte en dood en nieuw leven. Soms gebeuren vreugdevolle dingen precies gelijk met vreselijke dingen. Als dat gebeurt weten we soms even niet meer wie we zijn. De Gebeurtenissen brengen ons uit ons evenwicht. Terwijl ik luisterde naar de stemmen om mij heen, ontspon zich het volgende verhaal:
Op 22 April organiseert de school een sponsorloop. Doel van deze sponsorloop is om zoveel mogelijk geld in te zamelen tegen de ziekte ALS
Zo begon de brief die ik uit de tas van de regenboogprins viste.
– “Weet je wat dit is?” zei ik.
– “Nee?”
– “Je mag mensen gaan vragen of ze jou willen sponsoren.”
– “Wat is dat?” (meer…)
Regenboogprins: Ik droomde dat er een hele grote parachute was. Hij was in de lucht en Egbert zag hem en ik ook. Toen zei Egbert, ‘z
ullen we hem ophangen?’ En dat deden we, we hingen hem over een rood hekje. Kijk, zo’n hekje! (Wijst naar een # op een vrachtwagen). Maar dat kan natuurlijk helemaal niet in het echt he?
De regenboogprins krijgt in zijn klas diamantjes voor alle goed gedrag dat hij laat zien. De behaviouristische leertheorie ligt achter deze onderwijsvisie. Als we thuis met elkaar praten over hoe het gaat op school zegt hij vaak als het niet zo goed ging, ‘ vindt de juf mij dan nog steeds lief?’ In het hoofd en hart van de regenboogprins heeft zich de vraag genesteld dat als je je niet goed gedraagt, je niet meer lief gevonden wordt. De regenboogprins is hier bang voor. Hij heeft weinig vertrouwen in wie hij is als persoon.
Ik vraag me af wat er zou gebeuren als in alle omgevingen waar de prns is de dag zou beginnen met de bevestiging van wie hij is. Namelijk een geliefd en gewenst mens, dat briljant is. Dat hij er mag zijn, ook in zijn ‘anders dan anderen’ zijn.
Door goed gedrag worden we geaccepteerd door de maatschappij, we kunnen dan samenleven met anderen. Door de bevestiging van wie we zijn in onze uniekheid, krijgen we vertrouwen in onszelf. Ik ga de bovenstaande video nu naar de lieve juf van de regenboogprins appen. Ze gaat er vast iets goeds mee doen.
De regenboogprins loopt aan mijn hand en het is goede vrijdag.
– Op goede vrijdag ging Jezus toch dood?
– Ja, daar denken we aan op goede vrijdag.
– Maar waarom heet het dan goede vrijdag? Het is toch niet goed dat Jezus doodging? (meer…)
Het zal je maar gebeuren. Je bent gewoon thuis. Je man is er niet, maar wel de horde kinderen die aan je zorg is toevertrouwd. De regenboogprins, je neefje, de twee jongetjes die maandelijks een dagje langskomen zijn allemaal aanwezig en vragen veel aandacht zoals je gewend bent. Het is koninginnedag. Dan gaat de bel. Als je open doet staat daar plotseling koningin Maxima voor de deur.
Ik hou van het woord ‘kwaliteit’. Ik hou ervan als ikzelf en de mensen met wie ik werk uiteindelijk tevreden zijn als de klus geklaard is. En ja..over het algemeen kan alles wat ik doe beter. En het is ook leuk om me iedere keer verder door te ontwikkelen. Maar nu ik al een paar weken me verdiep in kwaliteitszorg in het onderwijs word ik opstandig.Ik worstel me door PDCA cyclus en INKmodel en externe audits en ik zie de woorden en systemen zo langs mijn ogen glijden weer terug in het boek. Geërgerd sla ik het boek vervolgens dicht en zucht.
‘Je hebt recht op onderwijs’ was ooit een zin in een voorstelling die wij uitvoerden op een middelbare school. Een hoongelach steeg op uit de zaal. Leerlingen ervoeren het onderwijs als een plicht en niet als een recht. Het is dus een ambivalente eer om leraar te zijn. Die ambivalentie werd bij mij nog wat groter na het lezen van een hoofdstuk over lesgeven in het boek ‘Het prachtige risico van onderwijs’ van Biesta. Maar het werd ook spannender en mysterieuzer.
