Broedgebied

Categorie: Blog

  • Gevonden herinneringen.

    Gevonden herinneringen.

    De thee en koffie is ingeschonken. Nog een beetje onwennig maar ook verwachtingsvol zit ik op mijn stoel te kijken naar de mensen bij wie ik te gast ben. Het hoofdstuk ‘Verlies’ uit mijn boek ‘De verhalenkathedraal’ is uitgangspunt voor deze avond. Als ik het thema introduceer verschijnen verschillende denkrimpels boven ogen. Alsof er in ieders geheugenpaleis wordt gezocht naar mogelijk te delen herinneringen. Ik begin met het voorlezen van het verhaal over mijn boekenrekje. Zes minuten later is de kamer gevuld met bijzondere dingen. Nou ja, bijzonder…. een vergeelde pannenlap, een handspiegeltje, een hoed, een tijdens een vakantie gekocht sieraad en een babytruitje zeggen in eerste instantie weinig.

    verhalenkathedraal_grijs2

    (meer…)

  • Kunstvoorkeur van de regenboogprins

    Kunstvoorkeur van de regenboogprins

    We staan relaxed op. De regenboogprins eet zijn yoghurt met cornflakes en samen kijken we naar het schoolwerk van de afgelopen week.  Bij het vak nieuwsbegrip ging het deze week over de twee schilderijen van Rembrandt die Nederland graag wil hebben. (Althans, een deel van de samenleving). Dit gesprek vindt plaats aan de eettafel:

    image

     

    (meer…)

  • Vraag en uitleg.

    Regenboogprins: CHarissa hoe veel landen zijn er in de wereld?

    Ik: geen idee

    Regenboogprins: wel 5000

    ik: echt waar ? Ik zal het eens nazoeken (het blijken er 195 erkende te zijn, wat ik best weinig vind)

    (meer…)

  • Deep!

    De laatste tijd hoor ik het woord telkens in allerlei disciplines. Ik ben ooit opgeleid als hulpverlener waardoor ik begin jaren ’90 het woord al goed kende. ‘Je kunt altijd dieper’ riepen mijn vrienden en ik als we met elkaar  de krochten van onze ziel onderzochten.

    image (meer…)

  • Surprise

    Surprise

    Af en toe, zo rond de kerst verstop ik brieven in de stad. Brieven aan willekeurige mensen. Soms sluiten enthousiastelingen zich aan en schrijven ook brieven. Kleine en grote brieven vol hoop. Vandaag vond ik er zelf eentje. Hij lag zo maar op de hoek van een bankje in een envelop. ‘For you’ stond er op. Ik was altijd verschrikkelijk nieuwsgierig hoe het zou zijn voor mensen om de brief te vinden en te krijgen. Ik weet nu hoe ik het vind. Warm en leuk. Bij deze de tekst die op mijn brief stond:

     

    image (meer…)

  • Gejat?

    ‘Een keer iets stelen’ stond er lange tijd op mijn wishlist. Toen ik zes was  zag ik in de winkel een overheerlijk roze Donald duck kauwgompje. Ik pakte het op en nam het mee terwijl ik achter mijn moeder aanliep de winkel uit. Bij de fiets zag mijn moeder dat ik iets in mijn hand had, dat zij niet had gekocht en ik werd gesommeerd het direct terug te brengen. Met rode wangen omdat ik blijkbaar iets had gedaan wat niet mocht, gaf ik het snoepgoed terug aan de kassajuffrouw. ‘Je mag niet stelen!’ Zei mijn moeder streng terwijl ze me achterop haar fiets tilde.  (meer…)

  • Zoet zwevende vlinders

    Zoet zwevende vlinders

    ‘Nee, ik wil niet.’ Dacht ik de eerste week na de vakantie iedere morgen als ik naar mijn werk reed. leuk  hoor, om collega’s weer te zien en nieuwe studenten te ontmoeten. Maar net zo lief was ik nog even thuis gebleven met mijn nog te lezen boeken, door de velden sjouwend met man en regenboogprins.image

    (meer…)

  • Tot stof zult gij wederkeren.

    Tot stof zult gij wederkeren.

    Deze week begon op de hogeschool waar ik doceer de minor ‘de box uit’. Als introductie liet ik de studenten een aantal grafstenen zien (om de eerste dag maar even lekker te beginnen).  De grafteksten werden als inspiratie gebruikt voor het voorstelrondje. Ook ik deed mee. Mijn gedachten flitsten terug in de tijd.kladdkaka vogel

    (meer…)

  • De laatste keer 7 zijn.

    image

    De hele dag vult hij zijn tijd en vraagt af en toe: ‘hoe lang duurt het nog voor ik cadeautjes krijg?’ Als hij in bed ligt schuif ik er even naast. Mijn hoofd naast die van hem. ‘Morgen ben ik 8’  fluistert hij. Dan is hij even stil. ‘Wel jammer dat ik dan niet meer 7 ben.’ En nog een paar tellen later. ‘Ik moet er bijna van huilen’.

    De regenboogprins weet altijd zo kernachtig aan te geven hoe het vaak is in het leven. Reikhalzend kijk je soms uit naar wat nieuws. En als het zo ver is neem je toch ook met een kleine of soms een grote traan afscheid van wat niet meer is. Een ware levenskunstenaar heeft het leven van lief en mij verrijkt.

  • Het verjaardagslijstje van de regenboogprins

    – gitaar

    – wereldbol

    – zaadjes  van een vleesetende plant

    – windharp

    – stormparpaplu

    – muziekdoosje

  • Verder kijken.

    Pleur op!

    Kutland!

    Ze moesten haar onder de zoden leggen.

    Homo!

    Het verbaast me dat mensen dit soort dingen gewoon aan elkaar tweeten, als reacties onder nieuwsartikelen zetten en als haatmails versturen. Afgelopen nacht zag ik een filmpje waarin Sally Kohn dit aan de orde stelde. Ze sprak over het leren zien van de andere mens. Niet de mening was bepalend voor haar vertrouwen in hem, maar wie de ander was als persoon. Ik vond het een mooie en ware gedachte. Volgens mij heeft het vertellen van levensverhalen dezelfde werking. Door de verhalen leer je de mens kennen en zien achter het verhaal, Je herkent jezelf en je bent hierdoor in staat je te verbinden.

  • De regenboogprins over bang zijn.

    ‘ik vind het niet spannend’

    ‘Ik ben niet bang’

    ‘Nee, ik vind het niet eng. Ik wil gewoon niet’

    Dagelijks wapent de regenboogprins zich tegen zijn angsten. In principe zijn alle nieuwe dingen voor hem eng, moeilijk, spannend en beangstigend. En tegelijk wil hij niet bang zijn, maar stoer en sterk. Vanaf het begin dat wij hem kennen doen wij ‘dappere dingen’ met hem.

    (meer…)