‘Risicokind of evenwichtskunstenaar?’ Elize Lam schreef dit mooie boek. Het lag al drie maanden te wachten om gelezen te worden en nu mijn agenda eindelijk voor drie weken leeg is, lees ik het ook daadwerkelijk. Het boek is aangenaam bevestigend voor me en biedt tegelijk stof tot nadenken. Als pleegouder van een ‘risicokind’ heb ik me de afgelopen jaren zowel verwonderd over de veerkracht van onze pleegzoon als zorgen gemaakt over de diep verborgen trauma’s in dat kleine lijfje. Ik verwonderde me over zijn levenslust en eigen manier van voorzichtig grenzen verleggen (als ik hem daarbij wilde helpen, deed ik dat vaak met te grote stappen). ‘Moet hij niet in trauma-therapie?’ was een gedachte die regelmatig door mijn hoofd spookte. Hij is zo enorm angstig, kan therapie hem daarbij helpen? Ik denk het wel, maar therapie alleen zal hem niet helpen. (meer…)
Categorie: Blog
-
Wonderlijke kinderen worden vrienden
Er is een jaar voorbij gegaan sinds de regenboogprins fulltime bij ons woont. Vorig jaar juli woonde er een kind bij ons vol verdriet. Verdriet om het gezin waar hij niet langer kon wonen. Verdriet dat er alleen maar uit kwam in woede-uitbarstingen. En wat later in grote huilbuien. (meer…) -
Monsters Cave
Sinds een paar maanden heeft de regenboogprins een nieuwe fascinatie. Hij verzamelt, knutselt en print allerlei maskers. En het liefst zo monsterlijk mogelijk. Aan de deur van zijn slaapkamer hangt een piratenschedel en een briefje met een eruit stekende monsterhand er aan geknutseld, waar op staat geschreven; ‘kamer van J’. (meer…)
-
Zien is zoooo relatief!
Op de deur van het toilet in het restaurant hangt een bewerkte zwart-witfoto aan de deur van een aantal jonge mensen die enthousiast in de camera kijken, terwijl ik de boodschap lees die er onder staat: enthousiast jong personeel gezocht.
Als ik uit het toilet kom staat de regenboogprins bij het fonteintje. Ook hij ziet de foto. ‘Charissa, waarom hebben die mensen geen ogen?’ vraagt hij. (meer…)
-
G e l u k
Dat je een leuke jongen ontmoet waar je zo’n acht jaar later mee trouwt. Dat je een lekker Dinky’s leven leidt en in een mooi jaren 30 huis woont in de mooiste stad van Nedeland. Dat je allebei banen hebt waarbinnen je jezelf kunt ontwikkelen en dat je er ook nog iets goeds mee doet voor de maatschappij. (meer…)
-
Stille zaterdag – maskerade.
Het heeft altijd iets lugubers, alle screammaskers, shrekmaskers, dodenmaskers, monstermaskers die de regenboogprins maakt. Maar vandaag, op stille zaterdag, worden ze tentoongesteld en passen ze wat mij betreft helemaal bij de zaterdag voor paaszondag!
-
Goed mens – slecht mens
‘Joris Goedbloed’ noemde mijn moeder mij soms toen ik tiener was. Met verve verdedigde ik de goedheid van de mens. Uiteraard waren er slechte mensen. Mensen die overheersten en onderdrukten, die rijk werden ten koste van anderen of die manipuleerden. Maar de mensen die ik tegenkwam waren allemaal goed. Ze hadden alleen iets ergs meegemaakt, of hadden iets verkeerd aangeleerd waardoor ze zo reageerden als ze deden. Ik verdedigde de mens. (meer…)
-
Oneindig 2
Het is een dag later. We eten samen een pannenkoek in een restaurant en de prins zet het gesprek van gisteren voort.
-
Helaas, bezet!
We liepen samen naar de dokter deze ochtend. De regenboogprins vrolijk pratend naast me. Op de brug passeert een mevrouw. ‘Wat heb jij toch een leuk kind!’ zegt ze. ‘Ik ben helemaal jaloers.’ Ik laat de opmerking even bezinken, maar de regenboogprins reageert ‘Heb jij even pech, dat gaat mooi niet door. ik ben al bezet.’ De vrouw loopt grinnikend door en ik pak de regenboogprins stevig bij zijn hand en loop de praktijk binnen.
-
A story of belonging
It’s 2,5 year now that our fosterchild is living with us. When I write or speak about him, I call him Rainbowprince to protect him in public space. Rainbowprince is his name because of his creative autistic brains. It’s just that, that makes him so special and unique. It’s a great blessing to be able to take care of this child. Day after day he tells me his stories, his ideas and asks me questions.
This morning he asked me:
– I am the Rainbowprince, are you the Rainbow?
I was deeply touched by this sign of belonging. And I was impressed by called ‘rainbow’. The next moment He said; and Egbert? Is Egbert the rainbowbird? YES ! He is. ANd YES, We’re definitely a family.
Thank you my little Rainbowprince for everything you give!
-
Sherlock, Watson en echte mensen
Ik hou van alle soorten Sherlocks. De autistische mega-intelligente arrogante moordoplosser met al zijn sociale mankementen en gestoordheid wordt telkens bijgestuurd en in evenwicht gehouden door zijn op het eerste gezicht doodnormale assistent Watson.
