Zit in de kroeg. Vang een gesprek op tussen twee vriendinnen die vol lof over hun dochter spreken. Ik ken ze niet, moeders niet en dochters niet. Ik voel verbaasd een traan uit mijn rechter ooghoek naar beneden glijden.
Categorie: Blog
-
Slikmoment
Sinds oktober is hij bij ons komen wonen. De regenboogprins. Regelmatig spreekt hij met ons over liefde. Vandaag tijdens het ontbijt ook. Nietsvermoedend eet ik met smaak mijn gekookte ei en grinnik om mijn lief die de regenboogprins bijstuurt in de hoeveelheid zout die hij er op strooit. Ik luister naar de volgende dialoog tussen hem en de regenboogprins. (meer…)
-
We hebben kleine verhalen nodig om de grote te begrijpen.
‘Made for more’ was de titel van het Impactcongres waar ik een workshop storytelling gaf. In een prachtig klooster in Biezenmortel, in een grote lichte ruimte vol lekkere stoelen en banken zaten we bij elkaar en vroeg ik de deelnemers verhalen te vertellen uit hun leven. Verhalen van mensen in wiens sporen ze nu liepen.
-
De dichter zanger is weggegaan
Vele ritten zat hij voor op het dasboardkastje van onze VW-camper. Hij zong over rivieren, dijken, de God van Nederland en over de wereld. En wij, mijn lief en ik, zongen samen mee. Soms mocht Huub met zijn Concordia even tussendoor, maar altijd keerden wij terug naar hem. Zo reden wij door vele landen en hij reed mee. Gisteren is hij overleden. Gek dat ik, ondanks dat ik hem niet ken, er toch verdrietig om ben.
Dank The Lau, voor je muziek, je teksten, je stem. Voor wat je gaf.
-
De magie van de grabbelton
De regenboogprins houdt van cadeautjes. En in het bijzonder van cadeautjes die hij kan vinden in de zogenaamde grabbeltonnen die vaak in kindvriendelijke restaurants zijn. Aangezien wij niet iedere week uit eten kunnen gaan, kan de prins dus ook niet iedere week grabbelen. Maar hij zou geen regenboogprins heten als hij daar geen goed alternatief voor zou kunnen vinden. (meer…)
-
Ergens in de Franse Ardennen…
Ergens in de Franse Ardennen staat een huis. In dat huis was ik dit weekend te gast, samen met mijn vrienden van Blossom030. Twee dagen lang genoten we van wandelingen in de natuur, kampvuurtjes, heel veel lekkere Franse stokbroden en kaas, gesprekken en humor. Piano, hangmat, muziek, wijn en de gebeden van het afgelopen jaar passeerden de revue.
-
Blijven hangen.
Matthijs Vlaardingerbroek schreef een stuk over het blijven steken van de evangelische beweging in de tienerleeftijd. Het is nodig tijd volwassen te worden. Ik moet gelijk denken aan het boek ‘Eindelijk thuis’ van Henri Nouwen. Henri schrijft over de parabel van de ‘verloren zoon’. Hoe hij (en velen met hem) de neiging had om zich te blijven identificeren met de oudste of de jongste zoon. Hoe hij, kijkend naar een schilderij van Rembrandt over dit verhaal, zich langzaam aan ging realiseren dat hij moest doorgroeien naar de vader en moederrol.
-
De regenboogprins spreekt over God.
Regenboogprins: ‘ Heeft God die auto gemaakt?’
Ik: ‘Nee, God kan geen auto’s maken.’
Regenboogprins: ‘Heeft ie dan de boeken gemaakt?
Ik: ‘Nee, de mensen maken boeken en auto’s’
Regenboogprins: ‘Wat heeft hij dan gemaakt?
Ik: Wat denk jij?’
Regenboogprins: ‘Water?’
ik: Ja, dat wel denk ik. weet je nog meer?
Regenboogprins: ‘Eh als laatste de mensen toch?’
Ik: ‘Ja. En weer je nog meer?’
Regenboogprins: ‘De dieren en het gras?’ (even stil) Eigenlijk heeft God maar weinig gemaakt.
ik: ‘Ja, bar weinig’. -
Vragen van de rebbe.
Ik ken haar nu een paar jaar. Rabbijn Nava-Tehila Livingstone. Deze kleine vrouw heeft me al veel geïnspireerd. Vlak voor pinksteren schoof ze aan bij de leertafel van Blossom030. Ze vertelde over het feest van Shavuot en gaf ons een aantal vragen om over na te denken. Ik wil ze de lezer van de broedgebiedblogs graag meegeven -
Regen!
Na een weekend vol stuiterende pleegkinderen wilden lief en ik even uit eten. Even er uit. Even op de fiets naar de stad om lekker tapas te gaan eten. Toen we op de fiets stapten begon het te regenen! Kleddernat kwamen we aan bij het restaurant. Twee uur later stapten we opgedroogd en goed gevuld weer op de fiets. Toen we een minuut aan het fietsen waren begon het weer te regenen. (meer…)
-
Zwarte korstjes
De twee jongens zijn met elkaar in gesprek tijdens het aankleden in de morgen. De een is acht, de ander zeven. Ik noem ze bij deze prins William en Regenboogprins.
– Prins William: Ik heb een sneetje. (Prins William is afgelopen week besneden en heeft er nog behoorlijk last van)
– Regenboogprins: Waar, in je vinger?
– Nee, in mijn piemel.
