Al lange tijd wilde ik er eens naartoe. De kunstwerkplaats voor kinderen ‘De Vrijstaat’ in Utrecht. Gisteren was het zo ver. Samen met de regenboogprins en zijn zusje togen wij naar deze plek. En we werden niet teleurgesteld. Na het bewonderen van de slapende poppenmaker en alle materialen waarvan hij zijn poppen maakt, mocht iedereen zijn eigen wiebelworm maken. Met lijmpistool, kriebeldoek, pingpongballen en allerlei klein materiaal toverden we in mum van tijd drie fantastische wiebelwormen tevoorschijn.
Categorie: Blog
-

De magie van de Vrijstaat. Pop up!
-
Nicole Krauss
Al zolang ze schrijft ben ik verslingerd aan haar boeken. Ze neemt me mee naar een andere wereld, in rollen waar ik me deels herken. Altijd in het verborgene, altijd is er sprake van mysterie. Ik waan me in een ander vandaag, een schimmig verleden en vraag me af wat de toekomst brengen zal.
Ik raad het aan, dit nieuwe boek, ook al ben ik nog maar op de helft. Maar als iemand als ik door Tel Aviv kan dwalen zonder er ooit geweest te zijn, is dat voor mij een teken van ouderwetse en betoverende schrijverskracht en de aandacht van veel lezers waard.
-

Het is goed om hier te zijn.
Het is inmiddels een week geleden. Samen met Egbert en de regenboogprins vierden we een bescheiden feestje op de Veluwe met familie en vrienden. Een feestje, om wel duizend redenen. Een aantal vrienden vergezelden ons het hele weekend.
We zaten om het vuur en vertelden verhalen. De kinderen bouwden hutten en speelden spellen. We wandelden in de herfstzon door de bruin, geel, rode bossen en dwaalden over de hei. Er werd gekookt en gebakken en zo werd een heerlijke tapasmaaltijd gebrouwen voor iedereen die op zaterdag kwam. We zaten samen in de kapel en zongen taize liedjes en benoemden waar we dankbaar voor waren en we huilden om wie we misten en ook om wat er goed was.
We werden overweldigd door de vele cadeau’s die we kregen. De regenboogprins kon er ongeveer in zwemmen. We ontmoetten vrienden die we al lange tijd niet meer hadden gesproken. We voelden ons verwend, verzorgd en geliefd.
Op zondag maakten we de villa waar we logeerden weer schoon en namen afscheid. Het was zo gewoon en zo simpel samen. En toen we thuis waren omhelsden we elkaar omdat we zo blij en ontroerd waren om alle goede vrienden en het goede leven dat we konden vieren.
-

Het wonder van de tandem
Hoe ik door de tandem het principe van ‘steun ego’ beter ging begrijpen.
Al enkele jaren ben ik bezig met het begrip ‘steun ego’. Onze regenboogprins heeft die namelijk hard nodig om het te kunnen redden op de verschillende plekken waar hij zich begeeft. Een ‘steun ego’ is net zoiets als een steunkous. Het biedt stevigheid, waardoor je wat makkelijker je kunt bewegen. Het verschil is alleen dat een steun ego een echt mens is. Maar hoe werkt een steun ego en wanneer werkt het goed bij de regenboogprins? Dat is soms een hele zoektocht.Afgelopen week waren we een weekje in Drenthe en plotseling begreep ik het principe. We wilden fietsen huren, maar de regenboogprins is ooit op zijn prachtige voortanden gevallen en heeft sindsdien een frisse weerzin tegen fietsen. Lastig dus om hem op een vreemde fiets te krijgen in een vreemde omgeving met een nare herinnering in zijn achterhoofd. Plotseling zag ik een tandem staan en kreeg een idee… een uur later zag ik het wonder van de werking van het steun ego voor mijn ogen gebeuren. (meer…)
-
fragmenten: voorbij de stammenstrijden (peter Rollins: Verslaafd aan God)
Het bijzondere van het boek dat ik nu al enkele maanden langzaam aan het lezen ben, is datbhet me brengt bij wijsheid en creativiteit. De vrijheid waar Rollins telkens over schrijft en die hij koppelt aan de brieven van Paulus en de Evangeliën is die van ‘erbuiten’. Het is het vermogen van mensen om niet op te gaan in een dualistische identiteit, maar om zichzelf open en kwetsbaar op te stellen in de eigen denkbeelden in het besef dat ze altijd weer zullen veranderen. Rollins bedoelt daar niet ‘meewaaien met de wind’ mee. Ik zag gisteren een filmpje dat precies illustreert waar Rollins het over heeft: Vrede
-

Fragmenten: de vrijheid (Peter Rollins: Verslaafd aan God)
Ik eindigde mijn vorige blog met de quote van Peter Rollins waarin hij beschrijft dat de kruisiging van Jezus ons naar de vrijheid leidt van de levensvreugde midden in de gebrokenheid. Maar wat betekent dit? Hoe wijst dat mij de weg in mijn leven? Voor een deel is de vraag beantwoord. Ik hoef niet meer te zoeken naar het ‘waarom’ van het lijden en het ‘waarom’ van het toelaten van lijden door God (denk ik). Het lijden is er simpelweg. Ik kan alleen maar zoeken naar een manier om daar middenin mijn weg te gaan. Maar hoe dan? Het leuke is dat Rollins om een antwoord op deze vraag te geven, niet alleen de Evangeliën, maar ook de brieven van Paulus beschrijft. En met terugwerkende kracht kreeg ik een groot respect voor de man die er mijns inziens voor gezorgd had dat er allerlei regels in kerkelijke gemeenten waren die ik op zijn minst vrouwonvriendelijk vond. In het perspectief dat Rollins geeft op Paulus is dit helemaal niet zo. Het tegenovergestelde juist. (meer…)
-
Fragmenten: Het offer (Peter Rollins: Verslaafd aan god).
Ik ben opgegroeid met het beeld dat Jezus aan het kruis Zijn bloed gaf voor onze zonden. Jezus kwam naar de aarde en stierf in onze plaats. Ik ken zowel de theorie dat Jezus bloed de prijs betaalde voor de erfzonde die bij Adam en Eva was begonnen en daarna door alle mensen die uit hen voort kwamen (de hele mensheid) werd overgenomen, als die waarbij niet God, maar Satan betaald wordt met bloed, zodat iedereen die in Jezus gelooft niet naar de hel gaat, maar naar de hemel. (meer…)
-

Fragmenten: Perspectieven op Jezus 2 (Peter Rollins: Verslaafd aan God)
‘De Evangeliën wijzen ons op het bevrijd zijn van de hunkering naar datgene waarvan we geloven dat het ons bevrediging zal geven.’ Peter Rollins wijkt hier ogenschijnlijk niet af van wat ik al vele malen heb gelezen in mijn leven. De Evangeliën gaan immers over Jezus? De Christus? De Mens zonder Zonde? Toch geeft hij mij een ander perspectief dan ik ken.Volgens Rollins betekent dit dat hij mens was zonder het gevoel van scheiding in de kern van zijn wezen en daarom zonder enige verknochtheid aan een afgod die ten onrechte zou beloven hem tot een compleet mens te maken. Aan het kruis heeft Jezus de scheiding en vervreemding ervaren van de afgod die leegte creëert. In het verhaal van de kruisiging zijn wij getuige van de vernietiging hiervan. Hier ontdekken we de waarheid. Namelijk dat het hele patroon van erfzonde, de wet en de afgod een verzinsel is. (meer…)
-

Cum laude
In september 2015 startte ik met mijn master Learning & Innovation. Een beetje onzeker of ik het wel kon, of het wel kon in combinatie met de zorg voor de regenboogprins. Ik ontmoette op de eerste dag mijn klasgenoten en mijn coach Catharina. Ik zie ze nog zitten, in een kring, een beetje onwennig. De sfeer voelde energiek en open aan. Dat gaf hoop. (meer…)
-
De baas!
De regenboogprins loopt voor mij uit het nieuwe kantoor van mijn lief binnen! Er is hard gewerkt en verhuisd de afgelopen week en nu wordt het officieel gevierd met een borrel. Als we ons tussen de mensen door manoeuvreren, zie ik af en toe glimlachende gezichten van medewerkers richting de regenboogprins. Hij lacht vrolijk terug en zegt dan triomfantelijk: “Mijn papa is hier de baas hè?’ (meer…)
-
Poop!
Via de pleegzorgorganisatie de Rading ontvingen we vier goedkope kaartjes voor de dierentuin in Amersfoort. Dat is natuurlijk een superleuke kans, dus regenboogprins en vriend, geliefde wederhelft en ik trotseerden op een dag de regen en bekeken allerlei soorten parkieten, een olifantenjong, karpers, steurs, luiaarden, leeuwen en pissebedden. Wel wat matig misschien qua aantal maar de dierentuin is zo opgebouwd dat er regelmatig wat te spelen en te klauteren is en dat werd door de kinderen ook volop toegepast zodat de dieren er enigszins bij inschoten. Als laatste mochten de kinderen in het parktreintje.
-

Creativiteit
In de praktijk en in de meeste onderzoeken worden creatieve mensen gestimuleerd om te leren van jonge kinderen, die nog heel onbevangen en open in het leven staan. Ze zijn niet bezig met het zetten van de goede lijn, of het schrijven van de juiste zin, of het schrijven op de lijn. Zo ook de regenboogprins. En ik, als creatieveling, laat me wekelijks door hem stimuleren. Waar zijn liefde voor monsters en maskers de eerste maanden mij uit mijn comfortzone trok, geniet ik er nu van om ze te zien en zelfs ook te maken. Ik vraag een door de regenboogprins afgekeurd masker en werk op zijn versie door. Het resultaat mag er zijn, vind ik.


