Broedgebied

Categorie: Blog

  • Een goede leraar…

    Onze briljante docent Elwin Semrad raadde ons dringend af om in het eerste jaar van onze opleiding psychiatriehandboeken te lezen. Ik weet nog dat ik hem ooit vroeg: ‘Wat zou u deze patiënt noemen: schizofreen of schizoaffectief? Hij was even stil, streek over zijn kin en leek diep in gedachten verzonken.’ Ik denk dat ik hem Michael McIntyre zou noemen’ antwoordde hij. (Uit: Traumasporen – prof. dr. Bessel van der Kolk)

    De kerstvakantie begint morgen. Vandaag was ik te gast bij het Vathorstcollege om te kijken naar de kerstproductie van de 3e klassen. Zo’n 100 leerlingen gaven alles wat ze hadden en lieten hun ontwikkelende talenten zien.  De docenten reguleerden, bemoedigden en steunden de leerlingen. 4 VWO zat in de zaal en moedigde de leerlingen aan door regelmatig tussendoor te applaudisseren. Het was bijzonder om hierbij te mogen zijn. Is dit waar onderwijs over moet gaan? Over mensen die uitgenodigd worden hun talenten in te zetten en die daarin aangemoedigd worden door docenten en ook door de mensen die net een paar jaar verder zijn? (meer…)

  • Meneer monster maakte alles goed!

    Meneer monster maakte alles goed!

    04AEA9D1-984B-451C-8336-975CB35007FA

    December is al lange tijd niet mijn favoriete maand. En hoe tof alle feesten ook zijn, sinds de regenboogprins bij ons woont, is mijn idee dat het teveel  van het goede is, bevestigd. De regenboogprins is momenteel een zeer kwetsbare en snel ontplofbare vogel, die als een soort knetterend vuurwerk zijn verdriet, woede en vermoeidheid er uit spuugt. Een regenboogdraak is een betere benaming.

    Gisteren was zijn vriend op bezoek. Beide kinderen hadden zich enorm verheugd. Hele stukken van het bezoek gingen ook heel goed, maar toch was er op een gegeven moment weer zo’n ontploffing. Iedereen was daarna verdrietig. Wij omdat we het onvermogen van de prins zagen. De regenboogprins omdat hij het zo niet gewild had en zijn vriend omdat hij het heel rot vond voor de prins en ook voor zichzelf.  We maakten er samen het beste van en een film kijken hielp al. Maar toen we om 19.00 bij de voorstelling ‘ de boomhut met 13 verdiepingen’ van MENEER MONSTER zaten,  was alle leed vergeten.

    Twee stralende, meespelende en roepende jongetjes zaten tussen ons een uur lang te genieten van het fantastische spel en de humor van de mannen die deze voorstelling spelen! Het werd de kroon op de dag! Dank jullie wel Chris, Christiaan en Olaf!

    De voorstelling bezoeken?

    https://www.meneermonster.com  Je kunt ze ook nomineren voor de Zapp podiumprijs!

  • Fopcadeau

    Fopcadeau

    E907DB2A-819A-4833-9722-10183E058653

    Deze week vierden we Sinterklaas met familie. Een berg pakjes lag in de kamer. Het gevoel van de berg werd vooral veroorzaakt door een enorm pak dat in het midden van de kamer lag. De naam Hans stond er met zwarte stift opgeschreven. Met grote ogen keek de regenboogprins naar het enorme cadeau en vroeg zich stilletjes af waarom dat niet voor hem was.   (meer…)

  • Het optreden.

    Een Vlog van een dag met collega Maarten waarbij we een korte theaterperformance uitvoerden voor een congres over Het Proces Communication Model.  Een boeiend model, goed te gebruiken voor basisscholen. Maar daar gaat de Vlog niet over, die gaat over wat er voor en na het optreden gebeurde.

    https://youtu.be/aMU9Eo-pmE0

  • A day

    Ik ga de komende tijd wat experimenteren met Vloggen.. hierbij mijn eerste maaksel

    https://youtu.be/hrr31HP9sHE

  • KOPSTUKKEN: Janneke Hart en haar acteerfabriek.

    Een aantal jaar geleden ontwikkelde ik via broedgebied de cursus KOPSTUKKEN. KOPSTUKKEN was een cursus voor jonge mensen met idealen, waarbij in co-creatie en via allerlei verrassende mensen en interventies door de deelnemers gewerkt werd aan een persoonlijke missie. Het ging daarbij niet om doelen en hoe leg ik de kortste weg af naar succes, of over zelfrealisatie. Het ging wel over talenten en kwaliteiten en wensen en het ging over geven, of misschien wel gewoon over  liefde’. Janneke Hart deed ook mee aan KOPSTUKKEN. Hoe kan het ook anders als je achternaam ‘Hart’ is. Ik leerde Janneke kennen als iemand met hart voor mensen en begiftigd met creativiteit. Ik leerde haar kennen als hartelijk.  Ik leerde haar kennen als ondernemend en karaktervol door als het moeilijk was, niet op te geven maar door te zetten. Als een ingeslagen weg ophield, zocht Janneke actief naar een nieuwe. En daarom denk ik dat Janneke, naast een HART mens, ook een professionele trainingsacteur is. Omdat ze de klappen van de zweep kent. En omdat ze weet dat je van verder zoeken en doorzetten, sterker en steviger wordt. Janneke is met recht een KOPSTUK die mensen veel te bieden heeft. Meer weten? Leer haar kennen in het volgende filmpje!

    https://youtu.be/l9kaf0KNQog

     

  • De magie van de Vrijstaat. Pop up!

    De magie van de Vrijstaat. Pop up!

    B3410801-9810-4946-B823-CA5377CCFEB8  Al lange tijd wilde ik er eens naartoe. De kunstwerkplaats voor kinderen ‘De Vrijstaat’ in Utrecht. Gisteren was het zo ver. Samen met de regenboogprins en zijn zusje togen wij naar deze plek. En we werden niet teleurgesteld. Na het bewonderen van de slapende poppenmaker en alle materialen waarvan hij zijn poppen maakt, mocht iedereen zijn eigen wiebelworm maken. Met lijmpistool, kriebeldoek, pingpongballen en allerlei klein materiaal toverden we in mum van tijd drie fantastische wiebelwormen tevoorschijn.

    (meer…)

  • Nicole Krauss

     Al zolang ze schrijft ben ik verslingerd aan haar boeken. Ze neemt me mee naar een andere wereld, in rollen waar ik me deels herken. Altijd in het verborgene, altijd is er sprake van mysterie. Ik waan me in een ander vandaag, een schimmig verleden en vraag me af wat de toekomst brengen zal.

    Ik raad het aan, dit nieuwe boek, ook al ben ik nog maar op de helft. Maar als iemand als ik door Tel Aviv kan dwalen zonder er ooit geweest te zijn, is dat voor mij een teken van ouderwetse en betoverende schrijverskracht en de aandacht van veel lezers waard.

  • Het is goed om hier te zijn.

    Het is goed om hier te zijn.

    D242D94D-7541-4ED1-B457-003A21DE783D

    Het is inmiddels een week geleden. Samen met Egbert en de regenboogprins vierden we een bescheiden feestje op de Veluwe met familie en vrienden. Een feestje, om wel duizend redenen. Een aantal vrienden vergezelden ons het hele weekend.

    We zaten om het vuur en vertelden verhalen. De kinderen bouwden hutten en speelden spellen. We wandelden in de herfstzon door de bruin, geel, rode bossen en dwaalden over de hei. Er werd gekookt en gebakken en zo werd een heerlijke tapasmaaltijd gebrouwen voor iedereen die op zaterdag kwam. We zaten samen in de kapel en zongen taize liedjes en benoemden waar we dankbaar voor waren en we huilden om wie we misten en ook om wat er goed was.

    We werden overweldigd door de vele cadeau’s die we kregen. De regenboogprins kon er ongeveer in zwemmen. We ontmoetten vrienden die we al lange tijd niet meer hadden gesproken. We voelden ons verwend, verzorgd en geliefd.

    Op zondag maakten we de villa waar we logeerden weer schoon en  namen afscheid. Het was zo gewoon en zo simpel samen. En toen we thuis waren omhelsden we elkaar omdat we zo blij en ontroerd waren om alle goede vrienden en het goede leven dat we konden vieren.

     

     

     

  • Het wonder van de tandem

    Het wonder van de tandem

    Hoe ik door de tandem het principe van ‘steun ego’ beter ging begrijpen.

    1E82CCD4-6688-4BA5-BC92-C080F1113E96 Al enkele jaren ben ik bezig met het begrip ‘steun ego’. Onze regenboogprins heeft die namelijk hard nodig om het te kunnen redden op de verschillende plekken waar hij zich begeeft.  Een ‘steun ego’ is net zoiets als een steunkous. Het biedt stevigheid, waardoor je wat makkelijker je kunt bewegen. Het verschil is alleen dat een steun ego een echt mens is. Maar hoe werkt een steun ego en wanneer werkt het goed bij de regenboogprins? Dat is soms een hele zoektocht.

    Afgelopen week waren we een weekje in Drenthe en plotseling begreep ik het principe. We wilden fietsen huren, maar de regenboogprins is ooit op zijn prachtige voortanden gevallen en heeft sindsdien een frisse weerzin tegen fietsen. Lastig dus om hem op een vreemde fiets te krijgen in een vreemde omgeving met een nare herinnering in zijn achterhoofd. Plotseling zag ik een tandem staan en kreeg een idee… een uur later zag ik het wonder van de werking van het steun ego voor mijn ogen gebeuren. (meer…)

  • fragmenten: voorbij de stammenstrijden (peter Rollins: Verslaafd aan God)

    Het bijzondere van het boek dat ik nu al enkele maanden langzaam aan het lezen ben, is datbhet me brengt bij wijsheid en creativiteit. De vrijheid waar Rollins telkens over schrijft en die hij koppelt aan de brieven van Paulus en de Evangeliën is die van ‘erbuiten’. Het is het vermogen van mensen om niet op te gaan in een dualistische identiteit, maar om zichzelf open en kwetsbaar op te stellen in de eigen denkbeelden in het besef dat ze altijd weer zullen veranderen. Rollins bedoelt daar niet ‘meewaaien met de wind’ mee. Ik zag gisteren een filmpje dat precies illustreert waar Rollins het over heeft: Vrede

     

  • Fragmenten: de vrijheid (Peter Rollins: Verslaafd aan God)

    Fragmenten: de vrijheid (Peter Rollins: Verslaafd aan God)

    9B01DB46-9649-4B07-B21B-755A167F4484

    Ik eindigde mijn vorige blog met de quote van Peter Rollins waarin hij beschrijft dat de kruisiging van Jezus ons naar de vrijheid leidt van de levensvreugde midden in de gebrokenheid. Maar wat betekent dit? Hoe wijst dat mij de weg in mijn leven? Voor een deel is de vraag beantwoord. Ik hoef niet meer te zoeken naar het ‘waarom’ van het lijden  en het ‘waarom’ van het toelaten van lijden door God (denk ik). Het lijden is er simpelweg. Ik kan alleen maar zoeken naar een manier om daar middenin mijn weg te gaan. Maar hoe dan? Het leuke is dat Rollins om een antwoord op deze vraag te geven, niet alleen de Evangeliën, maar ook de brieven van Paulus beschrijft. En met terugwerkende kracht kreeg ik een groot respect voor de man die er mijns inziens voor gezorgd had dat er allerlei regels in kerkelijke gemeenten waren die ik op zijn minst vrouwonvriendelijk vond. In het perspectief dat Rollins geeft op Paulus is dit helemaal niet zo. Het tegenovergestelde juist.  (meer…)