Categorie: Blog

  • Hoe lang wil je in dit gezin blijven? Heel lang.

    Vandaag was ik samen met Tabitha van Dongen bij de presentatie van het onderzoek ‘de stem van pleegkinderen’ . Een onderzoek dat onder de vleugel van Entrea Lindenhout uitgevoerd werd door Henk van Oosteren en Yvonne Aartsen en financieel ondersteund door Kinderpostzegels Nederland.  Ik was nieuwsgierig naar de resultaten. Natuurlijk omdat ik zelf pleegmoeder ben, maar ook voor het project ‘Engage the Village’ wat we op poten gaan zetten. Een van de groepen waar we in dat project mee willen werken zijn pleegkinderen. Bij de presentatie waren meerdere van de geïnterviewde pleegkinderen aanwezig. Het was een waardig klein Corona-proof feestje.

    Wat mij het meest verraste was dat eigenlijk alle geïnterviewde pleegkinderen blij waren met hun pleegouders.  Hun tevredenheid bleek uit allerlei antwoorden. ‘Hoe lang wil je in dit gezin blijven?’ ‘Heel lang’. Welke mensen zijn belangrijk voor je? Naar wie ga je wanneer je problemen hebt? Steeds noemden ze hun pleegouders als de mensen waar het voor hen om draait (uit: Hoe het voelt om pleegkind te zijn). Dat is toch bijzonder om te horen? En herkenbaar  waren daarnaast de uitspraken dat ze hun eigen ouders net zo belangrijk vonden. Dat ze vaak verdriet voelden als ze dachten aan wat er was gebeurd, en dat ze ze niet kwijt wilden.
    In de video hieronder kun je de resultaten van het onderzoek horen en zien. Het hele onderzoek is in te zien op de website van Entrea-Lindenhout.

  • Tentoonstelling ‘Bijzonder Gewoon’ gaat verder in Kampen.

    Tentoonstelling ‘Bijzonder Gewoon’ gaat verder in Kampen.

    Op 17 september wordt de tentoonstelling heropend in Kampen. Een bijzondere avond over pleegzorg met Boter bij de Vis, Trias, en Therapeutisch Opvoeden.
    Een mondvol namen, maar het wordt dan ook weer een bijzondere ontmoeting met verhaal, muziek en uitwisseling. En natuurlijk de foto’s van de Regenboogprins.

    Welkom!

    https://www.bibliotheekkampen.nl/agenda/voor-alle-leeftijden/494-bijzonder-gewoon

  • Mijn geraaktheid door verhalen.

    Twee broers worden geboren. De ene werkt hard thuis en doet mee in de traditie van het dorp. De ander echter, heeft spirituele gaven en droomt ervan om de chief van het dorp te worden… De ene ontwikkelt zich gestaag en wordt verder niets over vermeld. De ander bedenkt allerlei streken om zijn droom voor elkaar te krijgen. Hij komt ver en hij leert veel. Hij leert steeds respectvoller om te gaan met het leven om hem heen, de mensen en de dieren.
    Uiteindelijk lukt het hem om een geschenk te krijgen dat hij mee kan nemen naar de chief zodat hij diens taak over kan nemen. Echter, als hij thuis komt, is de chief overleden en heeft zijn zoon hem opgevolgd.

    Pieter Henket, ‘Partners in Crime’ uit de serie Congo Tales, 2017. © Pieter Henket, courtesy Kahmann Gallery Produced by Tales of Us.

    (meer…)

  • The village is needed.

    The village is needed.

    Toen onze pleegzoon, de regenboogprins, bij ons kwam wist ik nog niet dat de keuze om pleegzorg te gaan doen me vele antwoorden zou geven over de kunst van het leven. Alleen daarom al is het de moeite waard om het te doen. Veel heb ik geschreven over de veerkracht van onze Prins en ook over herstel en vele momenten van hoop. Prachtig waren die en verrijkend en inspirerend voor velen. Vandaag wil ik echter ingaan op de andere kant. Het falen. En ik ga ook in op hoe juist het bewustzijn van je beperktheid van nut kan zijn voor herstel van allerlei verbanden en zelfs voor de samenleving.

    Falen

    Bij een pleegzorg plaatsing krijg je direct te maken met het woord ‘falen’ en het woord ‘verlies’. Ouders hebben gefaald, kinderen hebben gefaald, het jeugdzorg systeem heeft gefaald en ook pleegouders en hun kinderen leren het woord heel snel kennen. Dagelijks wordt er gefaald en dat is een flinke uitdaging om mee om te leren gaan.
    Altijd ligt er de negatieve spiraal om de hoek die de kans op een nieuw verlies versterkt.

    Nederigheid

    In dat hele proces ontstond er bij mij een besef van onafheid, ik moet denken aan het oude woord ‘nederigheid’ – het besef dat ik als individueel mens maar zeer beperkt mee kan werken aan het herstel van zoveel leed. Ik ben hoog opgeleid, ken de wereld van de hulpverlening al lang, heb veel skills in huis voor het omgaan met mensen. Toch merk ik dat in de zorg voor onze Regenboogprins altijd de kans op falen groot is, met daarbij het gevolg dat onze pleegzoon het vertrouwen in zichzelf verliest.

    De regenboogprins

    Hoe vaak is er niet onwetendheid, vermoeidheid, stijfkoppigheid, onprofessionaliteit, een haperend systeem of slechte zelfreflectie? Al snel realiseerde ik me dat ik  veel moest leren en anderen nodig had om  samen met mijn lief de touwbrug te kunnen zijn waarover de prins kan balanceren in groei naar volwassenheid. Zo’n brug moet stevig en veilig zijn en die uitdaging bieden die een kind nodig heeft om zich weer zo vrij te voelen dat hij zich gezond verder kan ontwikkelen. Anderen… wie zijn dat?
    (meer…)

  • Nieuw project: BRUS EN ZO!

    Nieuw project: BRUS EN ZO!

    Tabitha, Mariam, Anne-Roos, Charissa, Jorinde en de onzichtbare Wouter Nieuwenhuizen.

    Af en toe riep ik ergens online: ‘Ik ben met zo’n leuk project bezig, binnenkort meer..’. Vandaag is er dan het moment om er iets over te schrijven. Broedgebied gaat samen met Vitree, Stichting Kinderpostzegels  en een heleboel andere pleegzorgorganisaties een aantal leuke projecten doen die allemaal met hetzelfde thema te maken hebben: Engage the Village!

    (meer…)

  • Er tussenin (over Sis)

    Er tussenin (over Sis)

    We ontmoetten haar voor het eerst zo’n vijfenhalf jaar  geleden. De zus van de regenboogprins.

    Charissa Bakema

    Ze verhuisde toen van een jeugdzorg-instelling naar een gezinshuis.
    We bezochten haar in het gezinshuis iedere zes weken. Meestal gaf de Regenboogprins het aan: “Ik heb wel weer eens zin om naar Sis te gaan..” zei hij dan. Het was altijd zo geregeld en Sis kwam ook af en toe bij ons. Zo ging dat vijf jaar in een gestaag ritme door. Totdat er een barst in het evenwicht kwam.  (meer…)

  • Lijstjes; boeken en podcasts.

    Lijstjes; boeken en podcasts.

    Veel mensen kijken terug over een jaar in december. Ik heb altijd twee momenten. In december kijk ik terug naar mijn eigen avonturen. In juli denk ik na over het afgelopen seizoen. Ik hield dit jaar bij welke exposities, voorstellingen, films ik bezocht en welke boeken ik las. Hierbij mijn lijstje met podcasts en boeken. Het was duidelijk Corona-tijd; veel gelezen en geluisterd dit jaar: ok… ik begin met de mooiste boeken, maar eigenlijk waren ze allemaal mooi. Ik dank de schrijvers dat ze blijven schrijven en de uitgeverijen dat ze boeken blijven drukken. Ik houd van papier. Als jij nog een favoriet boek hebt die je mij aanraadt hoor ik het graag.

    1. Confetti regen – Splinter Chabot
    2. De Verraadsters – Helmert Woudenberg (podcast)
    3. De keuze – Edith Eva Eger
    4. Samenloop van omstandigheden – Saman Amini
    4. Verhalen van liefde – Padraig O Tuama
    5. Walk through walls – Marina Abramovic
    6. Het pauperparadijs – Suzanne Janssen
    7. De hand van mijn vader – Bart Chabot
    8. Dichterbij dan je denkt – Mariana Leky
    9. El Tarangu – Schik (podcast)
    10. De tijger ontwaakt – Peter A Levine
    11. Slapende honden? Wakker maken – Arianne Struik
    12. Het zoutpad – Rainer Winn
    13. Totdat het voorbij is – Tommy Wieringa
    14. Dat kan mijn kleine zusje ook – Will Gompertz
    15. Van twee kanten (podcast)
    16. Een van ons zal omkijken – Toon Tellegen
    17. Fabeldieren
    18. Het raadselachtige eiland – Tove Jansson
    19. Verrassingen in de Moeminvallei – Tove Jansson
    20. Het vervloekte kind – P. Rowling
    21. keep Going – Austin Kleon
    22. Show your work – Austin Kleon

    voor deze vakantie nog om af te lezen
    23. Mark Chagall – Jean Cassou
    24 Corona kronieken – Daan Heerma van Voss
    25. Raak de wonden aan – Tomas Halik
    26 dicht bij het einde, terug naar het begin – Irvin D. Yalom

     

  • Lijstjes: theater en film.

    Veel mensen kijken terug over een jaar in december. Ik heb altijd twee momenten. In december kijk ik terug naar mijn eigen avonturen. In juli denk ik na over het afgelopen seizoen. Ik hield dit jaar bij welke exposities, voorstellingen, films ik bezocht en welke boeken ik las. Hierbij mijn lijstje met theater en films. Ik heb een paar online series meegenomen omdat ik die erbij vind horen. De kinderfilms die ik met de Regenboogprins heb bezocht laat ik even links liggen vandaag. Hier is het lijstje. Dit keer op volgorde van wanneer ik ze gezien heb.

    Michael Pederson

    1.Rond de Noordzee (2Doc)
    2. De brief van de burgemeester (2Doc)
    3. Nise; o Coracao da Loucura (Netflix)
    4. Een heilige avond – Yvonne van de Hurk & Peter Bolhuis
    5. Kom geef me een knuffel – Nava Tehila, Geert Koefoed & Co
    6. Hotel Rock Bottom – dans
    7. Bambie Rambam 1&8
    8. Up – Yorien Rienstra
    9. Jaime & Vito
    10. A tale of three sisters
    11. God is een moeder – theater Oostpool
    12. De rattenvanger – What’s in a fairytale- theater Oostpool
    13. System Crasher
    14. Unorthodox (Netflix)
    (meer…)

  • Exposities afgelopen seizoen

    Exposities afgelopen seizoen

    Het is vakantie en lijstjes tijd. Hierbij mijn lijstje met bezochte exposities seizoen  2019/2020. Ik vind bijna alle  exposities boeiend, maar sommigen sprongen er voor mij uit. Op volgorde van waardering:

    Zandverhalen – Elburg

    1. Congo Tales – de Fundatie
    2. Paperart 2019 – Coda
    3. Sistaaz – Centraal Museum
    4. Willem v Genk – Hermitage
    5.  Monster Chetwynnnd – de Pont
    6. Louise Bourgeois- Voorlinden
    7. Présence – Gronings Museum
    8. Zandverhalen – Elburg
    8. allemaal Wonderen. – Catharijne Convent
    9. Eros – Centraal Museum
    10.  Europa – Fundatie
    11. Lumen – Schokland
    12 Mendini – Gronings museum
    13. Borg en Verduin – Cultura
    14. Niet met zoveel woorden – Kröller Müller

    En zelf heb ik ook nog twee keer geëxposeerd; in November en December in  Kunstuitleen Emmeloord en in Maart in Cultura Ede. Vanaf half september hangt de foto expositie ‘Bijzonder gewoon’ in Kampen in de stadskazerne (zie agenda). (meer…)

  • Topmoment!

    Topmoment!

    Daar staat hij. Boven op het podium. Zijn twee juffen geven hem trots zijn rapport en zijn certificaat. “Wat ben jij gegroeid” zegt zijn juf. Blij en een beetje verlegen neemt hij het aan en springt weer van het podium af.
    Ik ben ook trots. Apetrots op deze grote vent. Dat het hem is gelukt om door te zetten toen het zo moeilijk was. Dat hij iedere juf of meester die met hem werkte opnieuw een kans gaf, ook al was dat soms zo lastig.
    Ik zie hem weer voor me, zeven jaar oud. In groep drie. Zijn tafeltje links achter in het lokaal, ver van de andere kinderen “zodat hij niet door ze afgeleid wordt” zegt de juf. Ik denk er het mijne van. Ik besluit het ook te zeggen: “Een kind dat uit huis geplaatst is, moet niet buiten de groep geplaatst worden”.  “Ja, maar hij vertoont storend gedrag!” is haar weerwoord. Het kan me niets schelen. Dit kind heeft veiligheid nodig en moet dicht bij de juf.
    Ze zijn nooit vrienden geworden dat jaar, de juf en hij. Ze waren meer tot elkaar veroordeeld. Ik weet ook niet zeker of ze elkaar een eerlijke kans gunden. In het leven van de regenboogprins gebeurde veel dat onveilig was en de juf had zo haar eigen uitdagingen.
    Na groep drie had de prins geen vertrouwen meer in zichzelf. Een paar moeilijke jaren volgden. Gelukkig was er zijn individuele begeleider die hem hielp, en met  hem meeging, klas na klas. In groep zes kreeg hij met hulp van de juf, zijn individueel begeleider en ons langzaam maar zeker weer iets vertrouwen in zichzelf. En in groep zeven mocht hij nog een keer bij deze juf en schoten zijn cito-uitkomsten omhoog.  Ook kreeg hij langzaam maar zeker leukere contacten in de klas. De prins heeft geen ontspannener jaar gehad dan in groep zeven. (meer…)

  • Niet perse ontspannend voor je vakantie, maar toch onmisbaar.

    Een lang verzwegen oorlogstragedie wordt eindelijk verteld. De Jodenverraadsters is het waargebeurde verhaal van de Joodse Ans van Dijk en Rosa Roozendaal. Tijdens de Tweede Wereldoorlog gedwongen tot een hels dilemma; andere Joden verraden of zelf gedeporteerd worden. In tijden van oorlog worden slachtoffers soms daders en maken onmenselijke keuzes tussen verraad, vrijheid en relaties. Met verstrekkende gevolgen.

    De Jodenverraadsters is geschreven en geregisseerd door theatermaker Helmert Woudenberg. De cast bestaat uit onder andere: Myrthe Burger, Maarten Wansink, Anneke Blok, Anna Raadsveld en Jaap Spijkers.

    Een vijfdelig podcast-drama van Palentino Media, de NTR en NPO Radio 1. Mede mogelijk gemaakt door het NPO-fonds.

    Ik heb de hele serie geluisterd, plus het interview met Helmert Woudenberg. Sowieso is het fijn dat het een theatermaker is die de werkelijkheid heeft omgezet naar een hoorspel. Theatermakers ordenen emoties, situaties en verhalen op zo’n manier dat de luisteraar gedwongen wordt om zelf te denken. Theatermakers zijn als geen ander bereid om tegenstrijdigheden te laten bestaan.
    Dat gebeurde ook met mij als luisteraar. Waar ik, voordat ik de serie en het interview beluisterde me afvroeg of ik het zou kunnen verdragen te horen dat deze vijf vrouwen verraders waren, vroeg ik me tijdens het luisteren meer en meer af wie deze vrouwen waren en wat ik zelf zou heb en gedaan. Precies wat de theatermaker wilde bereiken; Zwart en wit bestaat niet (ook al doen we af en toe alsof dat wel zo is).
    Het levensverhaal van Helmert Woudenberg komt naar voren in het interview dat erbij is en gaf me nog een sterker begrip van zijn keuze om deze serie te maken.
    Ik raad hem iedereen aan om te luisteren.

    Als je ervan houdt om in de vakantie eens goed na te denken over levensvragen en ziel perikelen en menselijke keuzes, dan zeker ook dan!

    https://www.nporadio1.nl/podcasts/de-jodenverraadsters

  • Allemaal wonderen

    Allemaal wonderen

    Vandaag bezocht ik de expositie ‘allemaal wonderen’ van het Catharijne Convent in Utrecht. Het was een bonte verzameling van oude en nieuwe kunst over wonderen. Zelf vind ik de moderne kunst toch het leukst. Een greep uit de tentoonstelling van werk dat mij aansprak.
    ’There will be no miracles here ‘ – De Schotse kunstenaar Nathan Coley maakte een 6 meter hoog lichtkunstwerk dat hij in de stad Stirling plaatste. Hij ontleende de uitspraak aan een koninklijk bevel dat in de 18e eeuw werd uitgevaardigd als reactie op vermeende wonderen in Parijs.  ‘Typisch Schotland’ dacht ik (en waarschijnlijk slaat het nergens op). Het Franse Parijs als stad van romantici tegenover Schotland het land van de kilts waar  honend de billen worden getoond als provocatie.”There will be no miracles here” als een statement. Wij doen het zelf wel.
    Een boeiend begin van de tentoonstelling. (meer…)