Broedgebied

Auteur: Charissa Bakema

  • Regenboogpuber.

    Regenboogpuber.

    Ik schrijf de laatste tijd wat minder over de Regenboogprins. Dat heeft twee redenen. De prins is wat scherper aan het worden over wat ik over hem publiceer. En zelf ben ik er ook wat secuurder in geworden omdat hij nu 13 is en wat ouder wordt. Hij is een heuse puber aan het worden. Één van de dingen waar hij bijvoorbeeld veel mee bezig is, is het leren van allerlei nieuwe woorden. En dan heb ik het niet over intellectuele woorden, alhoewel hij die ook leuk vindt, maar over scheldwoorden en sekswoorden.  Daar giechelt hij dan enorm om, en hij checkt met ons door het herhalen van allerlei woorden die hij hoort, of het een Okay of niet-Okay woord is.  Wij vinden bijvoorbeeld vloeken niet fijn, dus we moeten nu telkens antwoord geven op wat dan wel kan.

    Kan ‘shit’ wel?           Ja.
    En gadverdamme?  Eh.. ja denk ik ook wel.
    Mijn God?                 Eh.. jaa
    Godver?                     Nou… nee
    Klodverklomme?     Dat zou moeten kunnen.. (ondertussen me vertwijfeld afvragend, waarom ik het ene wel goed vind en het andere niet) (meer…)

  • De eerste reacties op Engage the Village.

    De eerste reacties op Engage the Village.

    Vorige week lanceerden Broedgebied en Vitree de eerste podcast van Engage the Village, waar jongeren tussen de 10 en 18 jaar vertelden over hoe de komst van een pleegbroer of zus hun leven beïnvloedde, gemaakt door Wouter Nieuwenhuizen en het Engage the Villlage team. Midden in de podcast kun je luisteren naar het liedje ‘Hoe bouw je een huis’ dat Boter bij de Vis speciaal voor deze podcast maakte op basis van de interviews met de jongeren.

    Sanne, één van de deelnemers, vertelt hoe het voor haar was om mee te doen:

    Ik hoorde veel verschillende verhalen over hoe mensen het vinden om pleegbroer of zus te zijn. Ik ken natuurlijk mijn eigen verhaal, maar in mijn directe omgeving ken ik geen mensen die pleegkinderen hebben. Ik vond het erg leuk om in gesprek te zijn met mensen die weten hoe het is, het inspireerde me. Door de podcast ben ik ook na gaan denken over mijn eigen verhaal en kreeg ik vragen waar ik anders nooit echt over nagedacht had. Ik vond het fijn om zo in gesprek te zijn.

    We kregen ook een aantal reacties van andere jonge luisteraars.
    “Supervet!” “Supertof!” “Echt heel leuk. Ik vind het heel mooi hoe iedereen zo achter elkaar praat, heel leuk om naar te luisteren.

    En van willekeurige luisteraars:

    ’ Supertof. De kinderen zijn te gek!’
    “Heel mooi, heel professioneel, ook de muziek.”
    “Wat een belangrijk initiatief!”
    ”Hier mogen jullie trots op zijn’
    ”Ik ben onder de indruk.”
    “Heel mooi om te horen, zo puur die kinderen, prachtig. Ook mooi om te delen met pleeggezinnen die ik ken. Dankjewel!”
    ”Mooi om te horen hoe het voor een groot deel volkomen vanzelfsprekend is voor de kinderen dat er ‘gewoon’ iemand bij komt. Niet te moeilijk doen. Succes met podcasts! Ben benieuwd naar de volgende.”
    ”Wat een prachtproject.”

    Kwam er ook kritiek? Tot nu toe vooral van onszelf. We zijn al weer druk in gesprek over  wat er nog meer kan. In januari komt de 2e podcast uit van eigen kinderen van pleegouders, maar dan laten we de 20-ers aan het woord.

    Kwamen er ook vragen?
    Jazeker. Zo kwam de vraag: ‘kunnen jullie dit ook met pleegkinderen doen?’.
    Ja, gaan we doen. Maar eerst komen in januari de twintigers aan het woord, jongeren die terugkijken op ‘opgroeien met pleegbroers en zussen’ . Ze vertellen wat ze prachtig vonden, wat ze moeilijk vonden, wat onverwachts was en hoe het hen heeft gevormd.

    De podcast en het liedje nog niet gehoord? Via onderstaande link kom je bij de afspeellijst.

    Podcast Engage the Village & Hoe je een huis bouwt!

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

  • Lijstje 2020 (Films, series en docu’s)

    Gisteren ging de regenboogprins logeren en voor mij was dat het moment om even lekker in een film te duiken. Van te voren wist ik niet dat de film die ik koos, mijn 2020 film zou zijn. Ik koos voor de film Wolfwalkers. De combinatie bos, wolven, mythologie, sprookjes en Ierland spreekt mij altijd aan. Twee uur lang was ik in de ban van een rijkdom aan tekeningen en het verhaal van de verbinding tussen mens en natuur. De film kun je op dit moment alleen in de bioscoop en via Apple TV zien. Een aanrader wat mij betreft. De  film die ik in 2020 ook heel erg mooi vond was: My Octopus teacher. Dit is een documentaire over een duiker die een band lijkt te krijgen met een octopus. Het is  een absolute ode aan dit bijzondere dier.

    Mijn top 15 van  2020 is:

    1. Wolfwalkers
    2. My Octopus teacher
    3. Unorthodox
    4. Love in the spectrum
    5. Klassen
    6. When they see us
    7. Enola Holmes
    8. The Crown
    9. De beentjes van Hildegard
    10. The breadwinner
    11. The guernsey literacy society
    12. If anything happens, I love you
    13. Jacky en Oopjen
    14. Roma
    15 Jeffrey Epstein

     

     

     

     

  • Met trots presenteer ik Podcast Engage the Village

    Met trots presenteer ik Podcast Engage the Village

    Toen we in het voorjaar een fantastisch plan bedachten wisten we nog niet hoeveel invloed Corona zou hebben op alles wat we hadden bedacht. Van een superleuke Meet Up voor 50 jongeren, gingen we naar Meet Ups voor kleine groepen en uiteindelijk, toen de maatregelen iedere keer strenger werden, hebben we op 8 November een digitale meeting gehad met 9 jongeren uit gezinnen waarvan de ouders voor pleegzorg hebben gekozen.  Dat was dan direct wel een superleuke en boeiende ontmoeting, die vroeg om meer. De ontmoeting sterkte ons in onze overtuiging dat er zo ongelofelijk veel sterke en belangrijke verhalen zijn op te halen. DUS MEER GAAT ER KOMEN!
    Na de meeting is er door Wouter Nieuwenhuizen, Tabitha van Dongen, Mariam en Anne- Roos van Boter bij de Vis, Sylvia Huisman van Vitree en ondergetekende hard gewerkt aan een creatief product.
    Het eerste lied is geschreven, de eerste podcast is klaar en de eerste tekeningen zijn gemaakt. En dit alles was niet tot stand gekomen zonder Jael, Ziva, Teun, Sara en Sanne! Met dank aan stichting Kinderpostzegels voor de ondersteuning.

  • Klassen

    Klassen

    Een dierbaar mens attendeerde me op de documentaire serie Klassen. Gisteren bekeek ik de eerste aflevering en ik was meteen geboeid. De aflevering portretteert naast volwassen beleidsmakers en bestuurders en leerkrachten ook jongeren en kinderen.  Ze volgt een aantal kinderen  in groep acht, die bezig zijn met hun Cito-score en het toekomst advies dat ze krijgen.
    Veel kinderen in armere wijken krijgen een lager advies dan kinderen van hoog-opgeleide ouders in rijke wijken.
    Deze waarneming is niet nieuw voor me, maar toch wel weer schokkend. Hoe zou het zitten met kinderen van hoogopgeleide ouders in arme wijken? (Of bestaan die niet?)
    Tijdens de aflevering vertelden drie meiden, die nu VWO doen, dat ze een basis/kader advies hadden gekregen  (waarschijnlijk doordat ze een taalachterstand hadden kwam de Cito lager uit). Ook kwam naar voren dat leerkrachten soms lager adviseren omdat ze verwachten dat het thuisfront niet genoeg kan steunen. Ik dacht plotseling terug aan mijn eigen Cito-advies; MAVO/HAVO. (meer…)

  • Mini bieb

    Mini bieb

    Ken je ze? De kleine zelfgebouwde mini bibliotheekjes voor een willekeurig huis in een willekeurige straat. Bij ons in de buurt staat er ook eentje.

    Ik ben een boekenliefhebber. Niet omdat ik alles lees, maar eigenlijk omdat ik gewoon hou van boeken. Net zoals de Regenboogprins hou ik van de geur, van hoe de bladzijden voelen,  en ook van de gepriegelde woorden die soms in de kantlijn staan. Ik hou van nieuwe boeken, maar eigenlijk net zo veel van gebruikte.
    Het leuke van zo’n minibieb voor een willekeurig huis in een willekeurige straat is dat er maar een paar boeken in staan. Dus geen enorme bibliotheek en ook geen boekwinkel. En dat maakt dat er dus ook minder keus is en ik met andere boeken thuis kom dan als ik naar de winkel was geweest. Zo vond ik deze week het boek ‘Mijn moeder was analfabeet’ (en andere levensverhalen van geslaagde vrouwen). Nu is mijn moeder geen analfabeet en vraag ik mij af wanneer je jezelf onder de geslaagde vrouwen kunt rekenen, maar zeg nou zelf, dat is toch al een leuke startgedachte bij dit boek. Bovendien  heb ik nu een plekje in de buurt waar ik mijn eigen boeken ook kan brengen. Zo bracht ik laatst het boek ‘Lefbek’ naar de minibieb… benieuwd wie die weer meegenomen heeft. Ik zeg maar niet waar het over gaat!

  • Kunsttentoonstelling Nite Hotel

    Het was alsof ik door een willekeurige stad dwaalde en plotseling een moderne kunst museum ontdekte. Nieuwsgierig ging ik naar binnen. Ik kwam in een soort optische illusie terecht. Een zwarte kamer die toch heel veel ruimte bood.  Ik keek rond en zag dat ik 23 kamers zou kunnen bezoeken, een voorstelling zou kunnen zien en dat er zelfs horeca was. En alles helemaal Corona-proof!

    Ik bezocht de site NITE HOTEL. Het afgelopen uur dwaalde ik van kamer naar kamer en bezocht videokunst, fotografie, dans, theater en muziek. Ik zat thuis voor de computer, maar was ook in het museum. En ook nog op mijn favoriete manier, helemaal alleen, zodat ik kon opgaan in wat ik zag en niet afgeleid werd door de interpretatie, waarneming en het oordeel van iemand anders.

    Guy Weizman is de regisseur van deze tentoonstelling die geopend werd in mei 2020 toen de theaters sloten. In elke kamer bevindt zich een verzameling aan digitale ‘objecten’. Teksten, audio-berichten, foto’s en video’s kun je bekijken, precies zoals je dat doet in een echte museumkamer, je dwaalt door de kamer. Sommige dingen roepen je, spreken je aan, andere passeer je met matige interesse. Het enige verschil is dat je nu dwars door de videoschermen kan lopen. De theatermakers en kunstenaars reageren op de actualiteit van corona en isolatie. Geen nieuwe tentoonstelling dus, maar wel de moeite waard om nog te bezichtigen (wat dus nog kan!). Op dit moment kun je de digitale voorstelling Swan Lake bezoeken. Dat lijkt me een mooi vervolg op de afgelopen ochtend. Wellicht schrijf ik er daarna nog een blogje over. Voor wie nieuwsgierig geworden is, hieronder de link. En misschien weet je nog meer toffe digitale tentoonstellingen die ik echt moet gaan bezoeken?

    NITE HOTEL: ROOMS

  • Stine in de filosofie

    Stine in de filosofie

    Ik las haar Column en ik vond m zo treffend dat ik een moment heel erg graag wilde dat ik het geschreven had. Daarom plaats ik hem  maar hier in mijn broedgebied. Gewoon omdat ik het hartgrondig met haar eens ben: Stine Jensen in de Filosofie.

  • Humaan.

    Via Linked In zag ik een filmpje van een oude man, 96 jaar oud, die voor de rechter moest verschijnen ergens in Amerika. Of hij nou te hard of te langzaam reed is me niet duidelijk geworden. Wel zag ik een vader van een 63-jarige gehandicapte zoon, die ernstig ziek is. Een vader die zijn zoon regelmatig naar artsen moet brengen. En ik zag een diep ontroerde rechter, die hem leek te zegenen met zijn handen, een soort kruisteken maakte en hem niets ten laste legde. Een verhaal over medemenselijkheid. Een verhaal over kwetsbaarheid. En een verhaal dat mensen oproept met hun hart te luisteren naar de verhalen van ‘veroordeelden’.

    https://youtu.be/wJB3cXsYYak

  • Samenwerken met ouders van uit huis geplaatste kinderen.

    Morgen is het symposium ‘Pleegzorg en Gezinshuis 2020’. Een symposium waar vele professionals, gezinshuisouders en pleegouders aan meedoen en deelnemen. Ook ik ben erbij. Samen met Mariam Tempelman en Anne-roos van der Meijden heb ik een aandeel met mijn eigen verhaal in het openingsprogramma. Daarnaast voer ik namens de Christelijke Hogeschool Ede, een theaterlezing uit over hoe je samenwerking tussen ouders en pleegouders en gezinshuisouders kunt versterken. Samenwerken kan heel hoopvol zijn, dat weet ik uit ervaring. Het zijn de kleine dingen die het verschil maken.
    Tijdens de lezing werk ik samen met twee actrices; Mariam Tempelman en Alie Wiertsema. Welke kleine dingen maken het verschil? We vertellen het morgen. Enne… we hebben dat natuurlijk niet zelf verzonnen. Gezinshuisouders, pleegouders, ouders, professionals en uithuisgeplaatste kinderen zijn gehoord! Wat zij belangrijk vinden is samengevat in het onderzoek ‘Jouw gezin, mijn zorg?’.  Op de verhalen van alle participanten van het onderzoek,  is de theaterlezing gebaseerd. Morgen dus, om 15.15 tijdens het symposium! Martine Noordegraaf, lector jeugd en gezin en eindverantwoordelijke voor het onderzoek zal tijdens deze dag ook een masterclass ‘Samenwerken werkt’ verzorgen. Het leuke is dat het hele symposium nog drie weken digitaal beschikbaar blijft voor deelnemers, dus mocht je iets gemist hebben, kun je het altijd op een ander moment bekijken. Ik heb er in ieder geval zin in. Waarom? Het is leuk en het is ook nog eens heel erg belangrijk. Omdat we wat mij betreft  gaan voor emotioneel gezonde volwassenen en een inclusieve samenleving, waar falen mag en veiligheid de basis is. Failing forwards voor iedereen, maar wel met je beste beentje voor.

  • De opening van pleegzorg en gezinshuis 2020

    De opening van pleegzorg en gezinshuis 2020

    Dinsdag is het zover. Samen met mijn superleuke compagnons  Mariam en Anne-roos van duo Boter bij de Vis (www.boterbijdevismuziek.nl) mag ik meedoen in de opening van het symposium pleegzorg en gezinshuis 2020.

    Een paar verhalen, een aantal foto’s en twee liedjes gaan we ten gehore brengen. Het programma is digitaal te volgen vanuit ieders eigen huiskamer.
    Ik vind het superspannend en tegelijk heb ik er heel veel zin in. We staan er samen met dagvoorzitter Jan Willem Roseboom, de Alliantie Kind in Gezin, Lillian Stevens van Mocking Bird en Bartho Hengst van pleegzorg.nl.  Ik verheug me er op om hun verhalen te horen, en ben zo blij dat ik er het hele kleine bijzondere verhaal van ons leven met de Regenboogprins aan toe mag voegen. Dat kleine leven, dat iedere hulpverlener, onderzoeker, ouder en pleegouder iedere dag meemaakt. Daar moeten we goed naar blijven kijken en ook altijd blijven laten zien. Grote verhalen worden groot doordat vele kleine worden samengevoegd.  Naast de opening doe ik nog een programma, maar daarover morgen meer (tussen het oefenen en voorbereiden door).

    Hier vind je meer informatie over het evenement:

  • BRUS EN ZO – de aftrap!

    BRUS EN ZO – de aftrap!

    “Stel je voor. Je bent opnieuw acht jaar oud en je ouders zeggen dat jij mee mag beslissen in hun keuze om pleegouder te worden. Als jij het niet wilt, doen ze het niet. Wat zou je antwoorden?”
    “Ik zou ja zeggen, want anders had ik een heel veel spannende nieuwe dingen in mijn leven gemist!”

    Morgenmiddag nemen we de eerste podcast op voor het project ‘Engage the Village’  dat Broedgebied samen met Vitree Pleegzorg uitvoert. In de weken hiervoor heb ik vele gesprekken gevoerd met tieners en jongeren wiens ouders pleegouders zijn of een gezinshuis hebben. Ieder gesprek was waardevol en verschillend. We zijn op zoek naar hoe de keuze van hun ouders hen gevormd heeft. Welke verhalen dragen ze met zich mee. Verhalen die ze blij maken, verhalen die ze verdrietig maken, grappige verhalen, rijke verhalen. We willen ze graag horen.

    Engage the Village is een project waarin echte verhalen van echte mensen worden verzameld en verteld. Bij spreekwoordelijke kampvuurtjes komen de dorpelingen uit pleegzorgland bij elkaar om naar elkaar te luisteren, morgen beginnen we dus met de eigen kinderen van pleegouders.

    Morgenmiddag zijn 10 jongeren,  Wouter Nieuwenhuizen, Tabitha van Dongen en ondergetekende met elkaar in gesprek. Helemaal conform de maatregelen, dus digitaal.  Na morgenmiddag gaan we van het gesprek twee, nee drie creatieve producten maken. Wouter maakt een podcast, Duo Boter bij de Vis gaat alles terugluisteren en een liedje schrijven en ik zal de informatie gaan verwerken voor een artikel.

    Er zijn nog veel meer mogelijkheden voor ontmoetingen, met eigen kinderen, met pleegouders, met pleegkinderen, met ouders, met het netwerk er omheen. Dat komt na morgen.
    Eerst morgen!