Vandaag was ik in Lunteren om een workshop te geven. Via verbeeldende vragen haalden de deelnemers verhalen uit hun leven terug. Kleine momenten die op het netvlies geschreven stonden, uit verschillende tijden, werden verteld aan elkaar en wij wisten. Ja, we waren er, zij waren er, wij zijn er.
Direct na de vakantie beginnen de Cito toetsen op school. Voor de regenboogprins een spannende en tevens moeilijke start met grote kans op moeilijk gedrag in de klas en verdriet daarover thuis. Dus lief en ik hadden ons voorbereid. Iedere volbrachte dag leverde een muntstuk op en om de drie dagen een speciaal cadeau. Vandaag waren de eerste drie dagen voorbij en het cadeau ging gezocht worden in de postzegelwinkel. Utrechters kennen misschien net als ik vooral de buitenkant van deze winkel. Een etalage vol bankbiljetten, postzegels, oude postkaarten. Ik was echter nog nooit binnen geweest.
Tot vandaag!
Het was alsof ik de hersens van de regenboogprins binnen stapte. Stapels met postzegelalbums reikten om me heen tot aan het plafond. Grote potten vol munten, Bakjes met oude kaarten. Zakken vol postzegels. Bakken met oude bankbiljetten. Het was alsof ik een film was binnengestapt. (meer…)
Ik heb de regenboogprins naar zijn school gebracht en loop terug naar de auto. Achter mij loopt een groepje tieners van de school, op weg naar de gymzaal in de buurt. Een jongen voert het hoogste woord. Ik luister.
”Ik heb vannacht een slaappil genomen omdat ik om twee uur nog steeds wakker was!
Ik heb 20 Mg genomen.
Een normaal kind neemt 10 Mg, maar ik heb 20 Mg genomen.
En toch kan ik nog steeds nu druk zijn.
Gelukkig werd ik wel wakker vanochtend.
Ik heb ook wel eens 30 Mg genomen.
Maar als ik 30 Mg heb genomen, word ik niet meer wakker.
ik heb mijn vader wel eens geschopt omdat hij me wakker probeerde te krijgen.”
Christmasmessage Peter Rollins
Via de bovenstaande link kun je een filmpje zien dat op de site Lazarus staat. Dit filmpje circuleert op Facebook. Veel christenen delen dit filmpje en hij krijgt zowel veel likes als kritiek. Ik vind het altijd interessant om de reacties op zo’n filmpje te lezen. (meer…)
De mogelijkheid om je veilig te voelen bij andere mensen is waarschijnlijk het allerbelangrijkste aspect van de geestelijke gezondheid; veilige verbindingen zijn essentieel voor een bevredigend en zinvol leven.
Prof. dr. Bessel van der Kolk (in Traumasporen)
Kerst. Ik denk niet dat het ooit mijn favoriete feest wordt. Ook dit jaar weer probeer ik met een verward en moe hoofd me met flair door de dagen heen te werken. In de aanloop er naartoe werd ik wekelijks geconfronteerd met het woord ‘urgent’ . Op mijn werk viel het woord ‘urgent’ wekelijks en thuis was er ook de nodige ‘urgentie’ omdat de regenboogprins een week te vroeg op was, en we hem daarom thuishielden waardoor onze agenda’s op zijn ritme aangepast moesten worden. Gesloopt voelde ik me afgelopen vrijdag. (meer…)
Onze briljante docent Elwin Semrad raadde ons dringend af om in het eerste jaar van onze opleiding psychiatriehandboeken te lezen. Ik weet nog dat ik hem ooit vroeg: ‘Wat zou u deze patiënt noemen: schizofreen of schizoaffectief? Hij was even stil, streek over zijn kin en leek diep in gedachten verzonken.’ Ik denk dat ik hem Michael McIntyre zou noemen’ antwoordde hij. (Uit: Traumasporen – prof. dr. Bessel van der Kolk)
De kerstvakantie begint morgen. Vandaag was ik te gast bij het Vathorstcollege om te kijken naar de kerstproductie van de 3e klassen. Zo’n 100 leerlingen gaven alles wat ze hadden en lieten hun ontwikkelende talenten zien. De docenten reguleerden, bemoedigden en steunden de leerlingen. 4 VWO zat in de zaal en moedigde de leerlingen aan door regelmatig tussendoor te applaudisseren. Het was bijzonder om hierbij te mogen zijn. Is dit waar onderwijs over moet gaan? Over mensen die uitgenodigd worden hun talenten in te zetten en die daarin aangemoedigd worden door docenten en ook door de mensen die net een paar jaar verder zijn? (meer…)
December is al lange tijd niet mijn favoriete maand. En hoe tof alle feesten ook zijn, sinds de regenboogprins bij ons woont, is mijn idee dat het teveel van het goede is, bevestigd. De regenboogprins is momenteel een zeer kwetsbare en snel ontplofbare vogel, die als een soort knetterend vuurwerk zijn verdriet, woede en vermoeidheid er uit spuugt. Een regenboogdraak is een betere benaming.
Gisteren was zijn vriend op bezoek. Beide kinderen hadden zich enorm verheugd. Hele stukken van het bezoek gingen ook heel goed, maar toch was er op een gegeven moment weer zo’n ontploffing. Iedereen was daarna verdrietig. Wij omdat we het onvermogen van de prins zagen. De regenboogprins omdat hij het zo niet gewild had en zijn vriend omdat hij het heel rot vond voor de prins en ook voor zichzelf. We maakten er samen het beste van en een film kijken hielp al. Maar toen we om 19.00 bij de voorstelling ‘ de boomhut met 13 verdiepingen’ van MENEER MONSTER zaten, was alle leed vergeten.
Twee stralende, meespelende en roepende jongetjes zaten tussen ons een uur lang te genieten van het fantastische spel en de humor van de mannen die deze voorstelling spelen! Het werd de kroon op de dag! Dank jullie wel Chris, Christiaan en Olaf!
De voorstelling bezoeken?
https://www.meneermonster.com Je kunt ze ook nomineren voor de Zapp podiumprijs!
Deze week vierden we Sinterklaas met familie. Een berg pakjes lag in de kamer. Het gevoel van de berg werd vooral veroorzaakt door een enorm pak dat in het midden van de kamer lag. De naam Hans stond er met zwarte stift opgeschreven. Met grote ogen keek de regenboogprins naar het enorme cadeau en vroeg zich stilletjes af waarom dat niet voor hem was. (meer…)
Een Vlog van een dag met collega Maarten waarbij we een korte theaterperformance uitvoerden voor een congres over Het Proces Communication Model. Een boeiend model, goed te gebruiken voor basisscholen. Maar daar gaat de Vlog niet over, die gaat over wat er voor en na het optreden gebeurde.
Ik ga de komende tijd wat experimenteren met Vloggen.. hierbij mijn eerste maaksel
Een aantal jaar geleden ontwikkelde ik via broedgebied de cursus KOPSTUKKEN. KOPSTUKKEN was een cursus voor jonge mensen met idealen, waarbij in co-creatie en via allerlei verrassende mensen en interventies door de deelnemers gewerkt werd aan een persoonlijke missie. Het ging daarbij niet om doelen en hoe leg ik de kortste weg af naar succes, of over zelfrealisatie. Het ging wel over talenten en kwaliteiten en wensen en het ging over geven, of misschien wel gewoon over liefde’. Janneke Hart deed ook mee aan KOPSTUKKEN. Hoe kan het ook anders als je achternaam ‘Hart’ is. Ik leerde Janneke kennen als iemand met hart voor mensen en begiftigd met creativiteit. Ik leerde haar kennen als hartelijk. Ik leerde haar kennen als ondernemend en karaktervol door als het moeilijk was, niet op te geven maar door te zetten. Als een ingeslagen weg ophield, zocht Janneke actief naar een nieuwe. En daarom denk ik dat Janneke, naast een HART mens, ook een professionele trainingsacteur is. Omdat ze de klappen van de zweep kent. En omdat ze weet dat je van verder zoeken en doorzetten, sterker en steviger wordt. Janneke is met recht een KOPSTUK die mensen veel te bieden heeft. Meer weten? Leer haar kennen in het volgende filmpje!