Auteur: Charissa Bakema

  • Fragmenten: leegte? (‘Verslaafd aan God’ – Peter Rollins)

    “Op het niveau van de menselijke existentie worden we vanaf het allereerste begin getekend door een gevoel van verlies/scheiding/niets dat in ons het geloof doet ontstaan in iets dat de leegte op kan vullen en ons voldoening kan schenken. Hoewel verschillende mensen en culturen een verschillend idee hebben over wat dit kan zijn, worden we er allemaal door getekend en door voortgedreven”.

    Deze gedachte neemt Rollins als basis voor zijn theorie over het zoeken naar vervulling. Al in het eerste hoofdstuk bleef ik met mijn gedachten op dit uitgangspunt hangen. Rollins gebruikt het psycho-analytisch gedachtengoed van Freud als basis.  (meer…)

  • Fragmenten – Verslaafd aan God – Peter Rollins

    Fragmenten – Verslaafd aan God – Peter Rollins

    IMG_2998

     

    Geduldig lag het boekje te wachten. Mijn aandacht heeft het nu helemaal. Nieuwsgierig en verwachtingsvol hoop ik me te laten triggeren door de Ierse denker Peter Rollins. Al snel lees ik een quote die tot de zo begeerde verwarring leidt. De mogelijkheid dient zich aan tot nadenken. ‘Als je tot mij komt zal ik je heel en compleet maken is een uitnodiging, die als we erop in gaan leidt tot moedwillige vernietiging.’ (meer…)

  • Je kaarten inzetten op een verhaal.

    Christus spreekt in verhalen om op deze manier zijn volgelingen er op voor te bereiden dat zij al hun kaarten inzetten op een verhaal want het bestaan is geen op te lossen puzzel, maar een te ervaren vertelling die ondergaan en getransformeerd moet worden, mens voor mens.  Christian Wiman

    Vorige zomer schreef ik een reeks blogs over het thema ‘de afgrond’ waarbij ik stiekem de hoop koesterde aan het einde van de reeks beter te snappen hoe het nou precies zat met God. Uiteraard was ik er niet mee klaar aan het einde van de zomer, maar er moest gewerkt en gestudeerd worden, dus ‘de afgrond’ werd in de spreekwoordelijke koelkast opgesloten, het risico lopend daar voor altijd te moeten blijven. (meer…)

  • Evenwichtskunstenaars

    ‘Risicokind of evenwichtskunstenaar?’ Elize Lam schreef dit mooie boek. Het lag al drie maanden te wachten om gelezen te worden en nu mijn agenda eindelijk voor drie weken leeg is, lees ik het ook daadwerkelijk. Het boek is aangenaam bevestigend voor me en biedt tegelijk stof tot nadenken. Als pleegouder van een ‘risicokind’ heb ik me de afgelopen jaren zowel verwonderd over de veerkracht van onze pleegzoon als zorgen gemaakt over de diep verborgen trauma’s in dat kleine lijfje. Ik verwonderde me over zijn levenslust en eigen manier van voorzichtig grenzen verleggen (als ik hem daarbij wilde helpen, deed ik dat vaak met te grote stappen). ‘Moet hij niet in trauma-therapie?’ was een gedachte die regelmatig door mijn hoofd spookte. Hij is zo enorm angstig, kan therapie hem daarbij helpen? Ik denk het wel, maar therapie alleen zal hem niet helpen. (meer…)

  • Wonderlijke kinderen worden vrienden

    Wonderlijke kinderen worden vrienden

    IMG_2975Er is een jaar voorbij gegaan sinds de regenboogprins fulltime bij ons woont. Vorig jaar juli woonde er een kind bij ons vol verdriet. Verdriet om het gezin waar hij niet langer kon wonen. Verdriet dat er alleen maar uit kwam in woede-uitbarstingen. En wat later in grote huilbuien. (meer…)

  • Monsters Cave

     

    Sinds een paar maanden heeft de regenboogprins een nieuwe fascinatie. Hij verzamelt, knutselt en print allerlei maskers. En het liefst zo monsterlijk mogelijk. Aan de deur van zijn slaapkamer hangt een piratenschedel en een briefje met een eruit stekende monsterhand er aan geknutseld, waar op staat geschreven; ‘kamer van J’. (meer…)

  • Zien is zoooo relatief!

    Zien is zoooo relatief!

    Op de deur van het toilet in het restaurant hangt een bewerkte zwart-witfoto aan de deur van een aantal jonge mensen die enthousiast in de camera kijken, terwijl ik de boodschap lees die er onder staat: enthousiast jong personeel gezocht.

    IMG_2896

    Als ik uit het toilet kom staat de regenboogprins bij het fonteintje.  Ook hij ziet de foto. ‘Charissa, waarom hebben die mensen geen ogen?’ vraagt hij.  (meer…)

  • G e l u k

    Dat je een leuke jongen ontmoet waar je zo’n acht jaar later mee trouwt. Dat je een lekker Dinky’s leven leidt en in een mooi jaren 30 huis woont in de mooiste stad van Nedeland.  Dat je allebei banen hebt waarbinnen je jezelf kunt ontwikkelen en dat je er ook nog iets goeds mee doet voor de maatschappij. (meer…)

  • Stille zaterdag – maskerade.

    Stille zaterdag – maskerade.

    49520368-4BC9-4A0F-9CDC-7FAC713AD2A9

    Het heeft altijd iets lugubers, alle screammaskers, shrekmaskers, dodenmaskers, monstermaskers die de regenboogprins maakt. Maar vandaag, op stille zaterdag, worden ze tentoongesteld en passen ze wat mij betreft helemaal bij de zaterdag voor paaszondag!

  • Goed mens – slecht mens

    ‘Joris Goedbloed’ noemde mijn moeder mij soms toen ik tiener was. Met verve verdedigde ik de goedheid van de mens. Uiteraard waren er slechte mensen. Mensen die overheersten en onderdrukten, die rijk werden ten koste van anderen of die manipuleerden. Maar de mensen die ik tegenkwam waren allemaal goed. Ze hadden alleen iets ergs meegemaakt, of hadden iets verkeerd aangeleerd waardoor ze zo reageerden als ze deden. Ik verdedigde de mens. (meer…)

  • Oneindig 2

    Oneindig 2

    image

    Het is een dag later. We eten samen een pannenkoek in een restaurant en de prins zet het gesprek van gisteren voort.

    (meer…)

  • Oneindig…

    “Charissa, hoe ziet de wereld van de oneindigheid er uit?” vraagt de regenbooprins vandaag als ik hem uit school haal. “Ehm….” zeg ik.

    (meer…)