We liepen samen naar de dokter deze ochtend. De regenboogprins vrolijk pratend naast me. Op de brug passeert een mevrouw. ‘Wat heb jij toch een leuk kind!’ zegt ze. ‘Ik ben helemaal jaloers.’ Ik laat de opmerking even bezinken, maar de regenboogprins reageert ‘Heb jij even pech, dat gaat mooi niet door. ik ben al bezet.’ De vrouw loopt grinnikend door en ik pak de regenboogprins stevig bij zijn hand en loop de praktijk binnen.
Auteur: Charissa Bakema
-
A story of belonging
It’s 2,5 year now that our fosterchild is living with us. When I write or speak about him, I call him Rainbowprince to protect him in public space. Rainbowprince is his name because of his creative autistic brains. It’s just that, that makes him so special and unique. It’s a great blessing to be able to take care of this child. Day after day he tells me his stories, his ideas and asks me questions.
This morning he asked me:
– I am the Rainbowprince, are you the Rainbow?
I was deeply touched by this sign of belonging. And I was impressed by called ‘rainbow’. The next moment He said; and Egbert? Is Egbert the rainbowbird? YES ! He is. ANd YES, We’re definitely a family.
Thank you my little Rainbowprince for everything you give!
-
Sherlock, Watson en echte mensen
Ik hou van alle soorten Sherlocks. De autistische mega-intelligente arrogante moordoplosser met al zijn sociale mankementen en gestoordheid wordt telkens bijgestuurd en in evenwicht gehouden door zijn op het eerste gezicht doodnormale assistent Watson.
-
ER IS HELEMAAL NIETS VERANDERD!
Het is 12 januari 2017. Met de regenboogprins rijd ik over de A27 richting huis. De prins kijkt naar buiten, naar de auto’s, de weg, de stoplichten en zegt plotseling:
“Het is nu al een tijdje 2017 en er is nog helemaal niet iets veranderd! Dat is gek. Het is toch al wel echt 2017. Alles is nog hetzelfde, hoe kan dat?
Dat moeten we maar eens aan de baas van Nederland gaan vragen!”
Goeie vraag. Weet niet of Rutte de baas van Nederland is, maar hij vertegenwoordigt wel het gezag, dus bij deze meneer Rutte; hoe kan het eigenlijk dat alles nog precies hetzelfde is?
-
En dit gebeurde allemaal tegelijk.
Misschien vat deze zin, die ik een paar weken geleden las als titel van een voorstelling van Eva Line de Boer, ‘dit gebeurt allemaal tegelijk’ mijn gedachten en gevoelens over 2016 wel samen. Wat een jaar!
-
Gewoon twee knuffelmuizen.
Wat je kunt zien als je het verhaal erbij niet weet:
– twee goedkope muisjes van de Ikea.
– een kussen van waarschijnlijk het bed van een kind.
HET VERHAAL VAN DE TWEE MUIZEN.
Inmiddels kent iedereen hem als de regenboogprins. De jongen die eerst deels, maar later helemaal bij ons kwam wonen. Deze jongen woonde vanaf dat hij negen maanden was totdat hij zeven was bij liefhebbende pleegouders. (meer…)
-
Hoe de huid weer heel werd
De feniks vloog naar de zieke vrouw toe. Hij landde op haar kapotte lichaam en liet een traan vallen. De gebarsten huid heelde.
Het is waarschijnlijk niet zo verwonderlijk dat ik met kerst op de een of andere manier altijd bezig ben met het thema moeder en kind. Het christelijke kerstverhaal draait daar immers om. Maar sinds de regenboogprins bij ons woont hebben de gedachten huid gekregen. Ze zijn tastbaar geworden. Ze hebben vlees en bloed gekregen. (meer…)
-
Wat woorden betekenen
Regenboogprins en ik denken na over woorden met meerdere betekenissen, maar al snel blijkt dat we überhaupt nadenken over de betekenis van woorden.
Blik = hoe je kijkt, bijvoorbeeld boos of blij. Een blik zitten ook boontjes in.
Boom = met takken en bladeren en bruin. Maar ook: Even lekker bomen!
Regenboogprins: “Wat is bomen?” (meer…)
-
Bakje en takje
Jarenlang hoefde ik in december weinig meer dan het halen van een aantal deadlines voor mijn werk. Ik hoefde geen sinterklaas te vieren, geen kerstboom te kopen. Tijdens de kerstvakantie gingen lief en ik vaak een weekje of een paar dagen op reis.
Sinds de regenboogprins bij ons woont is daar geen sprake meer van. Sinterklaas moet gemanaged worden, in de zin van en waar wel cadeautjes en waar niet. Dit jaar voor het eerst (meer…)
-
Hulpverleners zoek de verschillen
De volwassen mensen die zich bemoeiden met mijn leven tot ik 9 was.
1. Mijn vader en mijn moeder, zusje, tantes en ooms, neefjes en nichtjes = 20
2. Drie kleuterjuffen (ik ging 1 x verhuizen), 3 juffen op de basisschool en 1 meester = 7
-
Over engelen, vergeving en vertrouwen.
‘Het is te zwaar voor hem’ na een paar dagen school van de regenboogprins zat ik als pleegouder aan tafel naar de juf en de orthopedagoog te luisteren. De boodschap overdonderde me, maar met verve verdedigde ik de kleine regenboogprins. (meer…)
-
LIef voor de Vader (de afgrond, deel 8)
– want Christus acteert op tienduizend plekken, Lief van lichaam, lief in ogen niet de Zijne, lief voor de Vader dankzij mensengezichten en hun trekken. – Gerard Manley Hopkins
Deze woorden in Wiman’s boek ‘de afgrond’ troffen mij en met name de woorden ‘dankzij mensengezichten en hun trekken’. Direct kwam er de vraag omhoog: ‘hoezo Lief voor de Vader dankzij mensengezichten’. Heeft God dan liefde nodig van mensen? Is God kwetsbaar, net als wij? Kan God dan ook gekrenkt, gedeukt en kapot zijn?’ (meer…)
