Broedgebied

Categorie: Blog

  • Het jaar 2018, thuis.

    LaChapelle

    Zo tegen het einde van ieder jaar maak ik de balans op. Wat heb ik gedaan? Waar ben ik tevreden over? Wat had ik willen doen maar is niet gelukt? Hoe was mijn levensgevoel?

    Toen ik nadacht over het woord ‘thuis’ zocht ik eerst een beeld dat iets over mijn ervaring van het afgelopen jaar vertelde. Ik kwam bij dit beeld uit; Jezus en Boeddha onder de boom in het licht. Boeddha staat voor mij voor de aanvaarding en acceptatie van het leven zoals het is. Jezus nodigt me altijd uit om liefdevol en inclusief te leven, wat voor mij betekent dat ik als ik sterk ben, meer draag dan wie dat even niet kan. En als ik zwak ben, om hulp durf vragen. (meer…)

  • Het jaar 2018, werk.

    Het jaar 2018, werk.

    5187FE05-FB74-4ACC-8F5E-C90C95D68A7BZo tegen het einde van ieder jaar maak ik de balans op. Wat heb ik gedaan? Waar ben ik tevreden over? Wat had ik willen doen maar is niet gelukt? Hoe was mijn levensgevoel? Een flink deel van mijn tijd was ik afgelopen jaar aan het werk op de hogeschool waar ik doceer. Toen ik nadacht over een beeld dat bij mij op kwam naar aanleiding van afgelopen jaar, dacht ik aan deze Madonna; Een vrouw met een kleurige mantel die beschermt wat essentieel is voor haar.

    (meer…)

  • Het jaar 2018, Blossom030

    Het jaar 2018, Blossom030

    E935883E-4D72-403E-AC13-A0C954B60D47

    Zo tegen het einde van ieder jaar maak ik de balans op. Wat heb ik gedaan? Waar ben ik tevreden over? Wat had ik willen doen maar is niet gelukt? Hoe was mijn levensgevoel?

    Ik begin dit jaar bij Blossom, de kleine creatieve christelijke community waar ik deel van ben.

    (meer…)

  • Verbeeld je verhaal in het klooster

    Verbeeld je verhaal in het klooster

    D67B7E65-BFFE-41C0-B53B-9276B937BCF3Een tijdje geleden vroeg Greta de Wit, van het jongerenklooster of ik een keer wilde komen om iets te doen met de mensen die daar een jaar lang woonden en een vormingsprogramma volgden. Gisteren was het zover. Door de stromende regen, reed ik vroeg in de morgen naar Diepenveen, nieuwsgierig naar wie ik zou ontmoeten. Eenmaal aangekomen schudden 8 mensen mij vriendelijk de hand. En dat was het begin van een boeiende morgen. ‘Verbeeld je verhaal’ had ik meegekregen als titel.  En hoe begin je dan? Want wij kenden elkaar niet en ‘ieders verhaal’ is intiem en vol lagen en narratieven.   (meer…)

  • Het ging best goed dit jaar.

    Het ging best goed dit jaar.

    99A0C03C-F841-46E7-A6B6-CCD6B6E7BA5EIk hou al jaren nadrukkelijk NIET van Sinterklaas. Door het hele gedoe rondom de Pieten is dat nog minder geworden. Voor de regenboogprins is de tijd spannend en verwachtingsvol en tegelijk verschrikkelijk vermoeiend. Maar hij houdt er wel van, dus we moesten er wat mee.  Hoe vond  ik als Sinterklaashater en pleegouder een goede weg in deze tijd? Samen met mijn lief pakten we het als volgt aan:

    1. We hebben er vooraf zo min mogelijk aandacht aan besteed. Niet naar de intocht, geen Sinterklaasjournaal kijken. Wel wekelijks een klein cadeautje in zijn schoen (van ons, niet van de Sint). Het gevolg was dat de prins een week van te voren zei; het duurt nog wel een maand voordat het Sinterklaas is toch?Wij hebben dat lekker zo gelaten. (meer…)

  • Een wereld zonder ons, oftewel Homo Stupides?

    Een wereld zonder ons, oftewel Homo Stupides?

    C70895AD-DC66-4147-85A3-65058E3E06BA De aanleiding:

    Bij de Christelijke Hogeschool Ede sloegen wij als creatieve ontwikkelaars, samen met de neurokenners de handen ineen en bedachten een klein festival over een aantal grote technologische ontwikkelingen waar studenten vanuit wetenschappelijk en kunstperspectief in participeren. Dit festival zal op 28 Januari 2019 plaatsvinden in Cultura in Ede. Vijf thema’s komen in gesprekken en discussies telkens terug als het gaat om de morele doordenking van de toekomst: de Homo Deus; de Cyborg; privacy; geest, ziel en lichaam & toekomstige beroepen.

    (meer…)

  • The ballad of buster Sgruggs

    “Mensen houden van verhalen. Ze zijn net als de personen in die verhalen, tenminste; deels..” . Dit is een zin uit de Netflixfilm THE BALLAD OF BUSTER SGRUGGS van The Coen Brothers. Gisteravond heb ik de film met veel plezier gekeken. De bovenstaande zin vertelt eigenlijk precies wat ik bij deze filmmakers zo waardeer. Hun films staan aan de ene kant mijlenver bij mij vandaan. Ik ben immers geen cowboy, heb geen wapen en het doden van mensen hoop ik nooit te doen. En toch herken ik mijzelf in de mannen en vrouwen die de Coenfilms bevolken. Ik herken hun vragen, hun onzekerheid, hun opgetogenheid, ik herken het streven naar werkelijk bestaan, de tederheid, de lafheid en de moed. Ik herken het willen winnen en het verliezen. De Coen brothers zijn meester in het stileren van deze aspecten van menselijkheid. THE BALLAD OF BUSTER SCRUGGS laat dit meesterschap opnieuw aan mij zien. Daarnaast ben ik onder de indruk van hoe zij vormgeven. In deze film is het alsof ik een boek lees door de ogen van iemand anders. Ik kijk naar een film, maar ik beleef een boek.

    Het lijkt me helder: Ik beveel de film van harte aan. Hou er rekening mee dat het een western is,  er worden behoorlijk wat mensen neergeknald.

  • Verbeeldingskracht

    Verbeeldingskracht

    F755F802-C13A-461C-8F76-8A9D81F090F2De eerste helft van de herfst keek ik omhoog. Ik keek omhoog en zag de rijkdom aan kleurschakeringen in de bomen. Van diepgroen transformeerden de bomen naar warmgeel, lichtbruin, dieprood, gloeiend oranje. De laagstaande zon gaf de kleuren nog meer dynamiek. Ik keek, ik rook, ik keek en ik voelde hoe de herfst mijn liefde zoals ieder jaar langzaam maar zeker veroverde en betoverde. Ik wilde haar hebben, ik wilde haar schilderen en fotograferen en heel soms, heel soms lukte het me iets van haar schoonheid te vangen.

    In het deel van de herfst waar we nu zijn, kijk ik naar de grond. De meeste bladeren zijn gevallen en liggen op de grond om straks langzaam maar zeker weg te rotten om zo weer nieuw leven nieuwe kansen te geven. Ik kijk naar de grond en waar ik eerst naar de kleuren keek, kijk ik nu naar de vorm. Ieder blad heeft zijn eigen vorm. Er zijn grote en kleine bladeren, dunne, dikke, hoekige, ronde, hartvormige, gevlekte, effen, gekreukt en glad, vol gaten of helemaal gaaf. Ik vind ze leuk die blaadjes. Grappig ook.

    74657948-7360-464D-A693-720E78F274B0

    Ik kijk naar de blaadjes en bedenk me wat ze ook zouden kunnen zijn. Ik kijk en kijk en dan ga ik ze zien! De bladvisjes. Ze zwemmen voor mijn voeten, speels, vrolijk, grappig. Soms als minimonsters, maar van die grappige die ik ook in ‘monsters en co’ tegen zou kunnen komen. Ik maak foto’s en ga naar huis. Ik pak mijn boek en al snel komen ze tevoorschijn. De bladvissen en diepzeekruipers en af en toe een blinsect.

    D1490383-14FB-4BDE-B0F5-197861547ADE De verbeelding begint te stromen.

  • Langzaam optrekkende mist.

    Langzaam optrekkende mist.

    152A8B74-5F1B-46F4-AC81-8DD3861F2D9D

    Het was een week om niet snel te vergeten.

    Op maandagavond zag ik Marjon Moed, zij presenteerde de documentaire Single, waarin ze op zoek ging naar het antwoord op de vraag ‘Waarom heb ik geen man?’. Aan het eind van de avond zei ze ‘alles begint met één’. Die zin bracht me direct terug naar de theateravond met Lotte van den Berg (vorige blog) waar ik me los moest maken van de groep om een andere keuze te kunnen maken. Ik was toen alleen en bleef ook lange tijd alleen. (meer…)

  • Mist

    Als je naar me kijkt

    zie jij dan ook

    half leeg

    zoals ik zie bij jou?           Anne-Roos van der Meijden

    Begin september begonnen 19 studenten en 8 docenten een nieuw avontuur. De CHE minor ‘Art & Creativity, die ik samen met een aantal collega’s heb ontwikkeld, werd voor de eerste keer uitgevoerd. De komende week is de laatste week van het programma. We sluiten het makersdeel af in het theater. Iedere student heeft iets persoonlijks gemaakt. Als je wilt kun je erbij zijn.

    6 November 20.00 Cultura Ede: Mist

  • Dying together in the third space

    Dying together in the third space

    De dood verdient onze aandacht, niet onze angst. Met dit werk hoop ik een ruimte te creëren waarin we met elkaar kunnen kijken naar situaties waarin mensen samen sterven. Niet om de horror of het sentiment naar boven te halen maar juist om verstilde aandacht te richten op de relatie die deze mensen met elkaar aangaan in het moment van sterven; gewild of ongewild. Lotte van den Berg

    52FEAA76-C170-4427-9EB3-F56542B3225F Voor de 2e keer dit najaar sta ik op het grote podium in de Stadsschouwburg Utrecht. De eerste keer bij het project ‘de thuislozen’. Niet als acteur en ja toch ook weer wel. Ik word gevraagd mijzelf te representeren terwijl ik getuige ben van een boot vol mensen op zoek naar een beter leven die vergaat waarbij 360 mensen om het leven komen. (meer…)

  • Schoolplein van de toekomst

    Schoolplein van de toekomst

    A58F8F0F-4DAB-4EFF-821D-E6282FF4A853

    De regenboogprins wordt ouder en heeft zich ontwikkeld tot een waar ‘schoolkind’ dat in de klas meedoet met de lessen en in de pauze op het schoolplein speelt. Dat is voor de meeste elf-jarige kinderen normaal, maar voor de regenboogprins is het een prestatie. De regenboogprins koos er jarenlang voor in zijn eentje te spelen omdat hij niet goed wist hoe hij met anderen moest spelen, of omdat anderen altijd andere dingen wilden dan hij, of omdat hij bang was een boze bui te krijgen, of omdat hij dacht dat andere kinderen hem toch niet leuk zouden vinden. Maar het laatste half jaar is dat veranderd en maakt de prins reuzestappen. (meer…)