Tijdens de 40-dagen tijd blog ik over de verhalen van Ebba Pauli in haar boek ‘De kluizenaar’. Maar op zondag post ik een video met een liedje over levenskunst. Vandaag het nummer ‘Als de liefde maar blijft winnen’ van Daniel Lohues, uitgevoerd door Stefanie Struijk en het Noordpoolorkest. Daniel Lohues vind ik een van de beste vertolkers van hoe we het gewone leven ervaren. Omdat niet iedereen Drents verstaat heb ik voor deze uitvoering gekozen, maar luister als je het mooi vindt vooral ook het origineel.
Auteur: Charissa Bakema
-
40 dagen Ebba Pauli: goed worden
Photo by Alex Harvey on Unsplash Er was eens een vrouw. Een hardwerkende vrouw. Ze ging iedere dag naar haar werk, zorgde voor haar kinderen, besteedde aandacht aan haar man. Belde haar vrienden en vriendinnen, organiseerde buurtmaaltijden en gaf altijd wat aan collectanten die aan de deur kwamen. Ze steunde ‘artsen zonder grenzen’, had een adoptiekind via Compassion en World Vision. Het was zo’n vrouw waar iedereen bewonderend naar keek en zich afvroeg hoe ze het allemaal redde. Op een dag zei haar buurvrouw ‘wat ben je toch een goed en nobel mens’. De vrouw glimlachte; maar toen ze thuis moe op de bank zat bleven de woorden van de buurvrouw in haar hoofd rondcirkelen en ze vroeg zich af waarom. Ze had liever niet gehad dat de buurvrouw dat had gezegd. Nu leek het net alsof zij een goed en nobel mens wilde zijn. (meer…)
-
40 dagen Ebba Pauli: sterker worden
Het vierde verhaal uit het boek ‘de kluizenaar’ van Ebba Pauli gaat over een van de grote levensvragen, namelijk over het lijden. Over het nut van het lijden, over hoe je als mens met lijden moet of kunt omgaan en ook of het mogelijk is om er op de een of andere manier aan te ontsnappen. Kunnen we leven zonder lijden? Is er lijden dat opbouwt en lijden dat afbreekt? Hoe kunnen we dat plaatsen? (meer…)
-
40 dagen Ebba Pauli; het gewone kleine leven?
Photo by Andrew Ly on Unsplash Het verhaal van Ebba Pauli gaat over een dorpspriester. Nu zouden we ook kunnen spreken over een mens, een gewoon degelijk mens. Misschien een moeder of vader, een leerkracht of een dorpsdominee die enigszins jaloers kijkt naar de vrolijke wereldreiziger, de zwoegende ondernemer, de diepbedroefde achtergelatene en de innig gelukkige jonge liefde. Zij ziet al dat spetterende, knallende en vol geleefde leven en vraagt zich af waarom alles bij haar zo normaal is. Zo gewoon en netjes en doorsnee. Zo ja.. saai eigenlijk. Zij besluit om op bezoek te gaan bij de kluizenaar om haar onvrede te uiten. (meer…)
-
40 dagen Ebba Pauli: Gebed
Het eerste verhaal uit ‘De kluizenaar’ beschreef ik in mijn blog ‘vrede versus geluk’ . Door dat verhaal raakte ik geïnteresseerd in het boekje en wilde meer verhalen lezen. Het 2e verhaal gaat over gebed. Gebed; lekker thema. Zo’n thema dat direct een mengelmoes aan ervaringen oproept. Faalervaringen vooral. Ik denk dat het eigenlijk sinds mijn moeder er niet meer op let of ik wel mijn gebedje heb gezegd (ik zal een jaar of twaalf geweest zijn) nooit meer helemaal goedgekomen is. Op dit moment heb ik een kind om voor te zorgen; dat helpt. Hij bidt iedere dag voor ons sbij het avondeten en ik bid iedere avond voor hem voor het slapen gaan. En dan heb ik het alleen nog maar over de discipline van het gebed.
-
40 dagen schrijven
Ze keek naar de lijster en sprak: ‘Waarom zingen als niemand je hoort?’
‘Ik ben er om te zingen’ antwoordde hij en vloog weg. Emily DickinsonMorgen begint de 40 dagen-tijd. Voor mij is dat een tijd om te bezinnen. En bezinnen doe ik graag door te schrijven. Als ik schrijf dalen gedachten langzaam in. Ik kan dan mijn chaotische gedachtenwereld ordenen.
Ik wil een reactie geven op de verhalen uit het boek ‘de kluizenaar’ van Ebba Pauli, een Zweedse activiste uit de vorige eeuw. Wat zeggen haar verhalen over leven, levenskunst, zingeving en lijden? Ik zal schrijven, misschien lees je mee. Misschien reageer je. Misschien gaat het aan je voorbij. Alles is goed. Ik schrijf.
-
Geluk versus vrede.
Het is zo’n zaterdagmorgen. Zo’n morgen dat de regenboogprins lekker een ducky leest, dat ik de winteracousticmix op spotify aanzet, en dat ik een beetje social media afstruin. Zo’n morgen dat ik een nieuwe naam tegenkom; Ebba Pauli. Zij was een Zweedse schrijfster en christelijke activiste die leefde van 1873-1941. (meer…)
-
Strafregels schrijven!
Het is twee jaar geleden dat de regenboogprins van zijn juf thuis strafregels moest schrijven omdat hij geen nette woorden gebruikte op school. En ‘geen nette woorden’ betekent dan dat hij onvervalst vloekt en scheldt en als het er op aan komt ook schopt en spuugt. (meer…)
-
Er zijn…
Vandaag was ik in Lunteren om een workshop te geven. Via verbeeldende vragen haalden de deelnemers verhalen uit hun leven terug. Kleine momenten die op het netvlies geschreven stonden, uit verschillende tijden, werden verteld aan elkaar en wij wisten. Ja, we waren er, zij waren er, wij zijn er.
-
Van Cito-toets tot postzegels tot stilte
Direct na de vakantie beginnen de Cito toetsen op school. Voor de regenboogprins een spannende en tevens moeilijke start met grote kans op moeilijk gedrag in de klas en verdriet daarover thuis.
Dus lief en ik hadden ons voorbereid. Iedere volbrachte dag leverde een muntstuk op en om de drie dagen een speciaal cadeau. Vandaag waren de eerste drie dagen voorbij en het cadeau ging gezocht worden in de postzegelwinkel. Utrechters kennen misschien net als ik vooral de buitenkant van deze winkel. Een etalage vol bankbiljetten, postzegels, oude postkaarten. Ik was echter nog nooit binnen geweest.Tot vandaag!
Het was alsof ik de hersens van de regenboogprins binnen stapte. Stapels met postzegelalbums reikten om me heen tot aan het plafond. Grote potten vol munten, Bakjes met oude kaarten. Zakken vol postzegels. Bakken met oude bankbiljetten. Het was alsof ik een film was binnengestapt. (meer…)
-
Auti Monoloog: slaappillen.
Ik heb de regenboogprins naar zijn school gebracht en loop terug naar de auto. Achter mij loopt een groepje tieners van de school, op weg naar de gymzaal in de buurt. Een jongen voert het hoogste woord. Ik luister.
”Ik heb vannacht een slaappil genomen omdat ik om twee uur nog steeds wakker was!
Ik heb 20 Mg genomen.
Een normaal kind neemt 10 Mg, maar ik heb 20 Mg genomen.
En toch kan ik nog steeds nu druk zijn.
Gelukkig werd ik wel wakker vanochtend.
Ik heb ook wel eens 30 Mg genomen.
Maar als ik 30 Mg heb genomen, word ik niet meer wakker.
ik heb mijn vader wel eens geschopt omdat hij me wakker probeerde te krijgen.”
