Een vogel wordt een vis.
De trap wordt een vogel.
De wolk verdwijnt in een zee.
‘0de aan Escher’
Geschreven door: de regenboogprins

Een vogel wordt een vis.
De trap wordt een vogel.
De wolk verdwijnt in een zee.
‘0de aan Escher’
Geschreven door: de regenboogprins

Opvoeder zijn is nogal comfronterend. Zo hoor ik de regenboogprins de laatste tijd bij alles wat ik vraag zeggen ‘Volgens mij wel’. Dat komt uit mijn vocabulaire helaas. Waar de prins telkens vroeg om zekerheid, gaf ik vanuit de nuance antwoord: ‘Waarschijnlijk wel, volgens mij niet, ik denk het wel…’
De regenboogprins heeft internet ontdekt. Als het even kan gaat hij op zoek naar allerlei leuke afbeeldingen. Het liefst naar vervormde gezichten a la foto-booth, of hij zoekt op het woord ‘gezichtsbedrog’. Ja, de regenboogprins houdt van vervormingen. (meer…)
42 jaar geleden zat ik samen met zo’n 100 andere kinderen in de Olde Weme in Ommen. Om me heen een geschreeuw van jewelste en wat angstig voor wat er komen zou. Maar al gauw zat ik gekluisterd aan het grote doek, waar een jong prinsje werd geboren. Het hertje Bambi. Nietsvermoedend en vol plezier keek ik naar het eerste deel.. Totdat alles misging.
Sinds september ben ik begonnen aan de Master Learning & Innovation.Ik zit dus veel met mijn neus in de boeken en lees wetenschappelijke artikelen. Afgelopen maand leverde ik met grote onzekerheid mijn eerste toets in. Ik hoopte dat het goed genoeg was (Inmiddels weet ik dat het goed genoeg was, het was zelfs erg goed volgens de docent). Vanmorgen bracht ik de regenboogprins naar school. Bij hem op school had de juf iets gezegd dat hij wel interessant vond. ‘Charissa er bestaat zoiets als dat mensen van iets heel veel weten toch? Hoe heet dat?’
‘ik vind het niet spannend’
‘Ik ben niet bang’
‘Nee, ik vind het niet eng. Ik wil gewoon niet’
Dagelijks wapent de regenboogprins zich tegen zijn angsten. In principe zijn alle nieuwe dingen voor hem eng, moeilijk, spannend en beangstigend. En tegelijk wil hij niet bang zijn, maar stoer en sterk. Vanaf het begin dat wij hem kennen doen wij ‘dappere dingen’ met hem.
Sinds oktober is hij bij ons komen wonen. De regenboogprins. Regelmatig spreekt hij met ons over liefde. Vandaag tijdens het ontbijt ook. Nietsvermoedend eet ik met smaak mijn gekookte ei en grinnik om mijn lief die de regenboogprins bijstuurt in de hoeveelheid zout die hij er op strooit. Ik luister naar de volgende dialoog tussen hem en de regenboogprins. (meer…)

De regenboogprins houdt van cadeautjes. En in het bijzonder van cadeautjes die hij kan vinden in de zogenaamde grabbeltonnen die vaak in kindvriendelijke restaurants zijn. Aangezien wij niet iedere week uit eten kunnen gaan, kan de prins dus ook niet iedere week grabbelen. Maar hij zou geen regenboogprins heten als hij daar geen goed alternatief voor zou kunnen vinden. (meer…)
De twee jongens zijn met elkaar in gesprek tijdens het aankleden in de morgen. De een is acht, de ander zeven. Ik noem ze bij deze prins William en Regenboogprins.
– Prins William: Ik heb een sneetje. (Prins William is afgelopen week besneden en heeft er nog behoorlijk last van)
– Regenboogprins: Waar, in je vinger?
– Nee, in mijn piemel.
Sinds de regenboogprins ons huishouden heeft versterkt leert hij mij nadenken over van alles. Zo is het ‘zeker weten’ voor hem een belangrijke graadmeter of iets wel of niet zo is. En ben ik daarin een lastige gesprekspartner omdat ik allerlei woorden aan dat zeker weten heb geknoopt. ‘Ik weet het eigenlijk wel zeker. Ik denk dat ik het zeker weet. Dat is waarschijnlijk wel zeker. Ik kan het niet met 100% zekerheid zeggen, maar ik denk dat het wel zo is.’ Met deze zinnen wordt de regenboogprins herhaaldelijk geconfronteerd. Hij vraagt dan, geheel terecht, of het antwoord nu ja of nee is. Weet ik het zeker? Of weet ik het niet zeker?
Ik hoor een knisperend geluid en kijk naar beneden. Aan mijn voet zit een tekening van een doodlopende weg-bordje. Zorgvuldig leg ik hem terug voor de kast waar de tekening geplaatst is. Ik hoor een stemmetje tegen mij spreken: “een kast is een doodlopende weg, dus daar hoort een bordje voor”. (meer…)