Broedgebied

Tag: Regenboogprins

  • Schoolplein van de toekomst

    Schoolplein van de toekomst

    A58F8F0F-4DAB-4EFF-821D-E6282FF4A853

    De regenboogprins wordt ouder en heeft zich ontwikkeld tot een waar ‘schoolkind’ dat in de klas meedoet met de lessen en in de pauze op het schoolplein speelt. Dat is voor de meeste elf-jarige kinderen normaal, maar voor de regenboogprins is het een prestatie. De regenboogprins koos er jarenlang voor in zijn eentje te spelen omdat hij niet goed wist hoe hij met anderen moest spelen, of omdat anderen altijd andere dingen wilden dan hij, of omdat hij bang was een boze bui te krijgen, of omdat hij dacht dat andere kinderen hem toch niet leuk zouden vinden. Maar het laatste half jaar is dat veranderd en maakt de prins reuzestappen. (meer…)

  • De regenboogprins balanceert!

    Ik heb al veel blogs geschreven over de jongen die aan ons huishouden werd toegevoegd. Blogs waarin je als lezer zijn unieke karakter leerde kennen, de rijkdom die hij in zich meedraagt en die hij met liefde deelt met anderen. Daarom durf ik nu deze blog ook te schrijven. Een blog over een rouwproces. (meer…)

  • De juiste kreet.

    De juiste kreet.

    DE2CCE8A-7934-4CAC-A066-F921D7DD63B3We zijn bij het strand. We zwemmen in de zee. We duiken in de hoge golven die op ons afkomen. ‘Woehoe’ gil ik met mijn vrouwenstem. ‘Wihi!’ De hoge sopraan van de regenboogprins overtreft mijn hoogte.

    Lief komt ook meedoen! ‘Wohoa!’ bast hij als de eerste hoge golf er aan komt. ‘Wohoa’! roept nu ook de regenboogprins wiens stem plotseling een octaaf gezakt is. En ik zie hem kijken naar mijn lief, zijn held, die hij in alles nadoet.

     

  • Hyperrealisme Sculptuur

    Hyperrealisme Sculptuur

    088DCFFC-7595-4BA1-B9A7-9285D38C3F2BVanmorgen trokken de regenboogprins, lief en ikzelf er op uit! Al lange tijd wilden we naar de expositie Hyperrealisme Sculptuur in de Kunsthal in Rotterdam. Vandaag was het zo ver. Ik had natuurlijk al wat foto’s gezien, maar als je er echt bent is het wel heel bijzonder. Bizar genoeg wilde ik net zoals iedereen de beelden aanraken. Ik wilde de huid voelen. Dat mocht natuurlijk niet en daarom lag er ergens een klein stukje van het materiaal waar de beelden van waren gemaakt dat we wel mochten aanraken. Dat deden de regenboogprins en ik en het was een raar gevoel, want het zag er uit als huid, maar het voelde als een soort rubber.

    (meer…)

  • Tomatenkopfe!

    Tweetakt is toch wel een van de leukste kunstfestivals voor kinderen. Met name fort Ruigenhoek, omdat daar een aantal beeldende kunstenaars exposeren. Samen met de regenboogprins worden we dan een beetje gek. We springen op grote olifantenkussens,  we luisteren naar een concert van kleine muziekdoosjes, we klauteren over tafels en er onderdoor (dat laatste doet de regenboogprins vooral). Dit jaar was de prins aan het werk om een dobber te maken in een van de workshopruimtes toen ik nog even wat filmpjes bekeek. En daar kwam ik uit bij mijn favoriet van dit jaar: Tomatenkopfe.  (meer…)

  • Geluk versus vrede.

    Het is zo’n zaterdagmorgen. Zo’n morgen dat de regenboogprins lekker een ducky leest, dat ik de winteracousticmix op spotify aanzet, en dat ik een beetje social media afstruin. Zo’n morgen dat ik een nieuwe naam tegenkom; Ebba Pauli.  Zij was een Zweedse schrijfster en christelijke activiste die leefde van 1873-1941.  (meer…)

  • Wonderlijke kinderen worden vrienden

    Wonderlijke kinderen worden vrienden

    IMG_2975Er is een jaar voorbij gegaan sinds de regenboogprins fulltime bij ons woont. Vorig jaar juli woonde er een kind bij ons vol verdriet. Verdriet om het gezin waar hij niet langer kon wonen. Verdriet dat er alleen maar uit kwam in woede-uitbarstingen. En wat later in grote huilbuien. (meer…)

  • Monsters Cave

     

    Sinds een paar maanden heeft de regenboogprins een nieuwe fascinatie. Hij verzamelt, knutselt en print allerlei maskers. En het liefst zo monsterlijk mogelijk. Aan de deur van zijn slaapkamer hangt een piratenschedel en een briefje met een eruit stekende monsterhand er aan geknutseld, waar op staat geschreven; ‘kamer van J’. (meer…)

  • ER IS HELEMAAL NIETS VERANDERD!

     

     

    Het is 12 januari 2017. Met de regenboogprins rijd ik over de A27 richting huis. De prins kijkt naar buiten, naar de auto’s, de weg, de stoplichten en zegt plotseling:

    “Het is nu al een tijdje 2017 en er is nog helemaal niet iets veranderd! Dat is gek. Het is toch al wel echt 2017. Alles is nog hetzelfde, hoe kan dat?

    Dat moeten we maar eens aan de baas van Nederland gaan vragen!”

    Goeie vraag. Weet niet of Rutte de baas van Nederland is, maar hij vertegenwoordigt wel het gezag, dus bij deze meneer Rutte; hoe kan het eigenlijk dat alles nog precies hetzelfde is?

     

  • Over Duits en Fins enzo..

    Over Duits en Fins enzo..

    De regenboogprins leerde dit jaar de wereld kennen. Uiteraard wist hij al van het bestaan van andere landen af, maar het leek pas tot hem door te dringen toen hij letterlijk met lief en ondergetekende met kerst 2015 naar Duitsland trok om daar goede vriendin Natalia, haar kinderen, hun vader en opa te ontmoeten.

    image

    (meer…)

  • Toverend weten en het ‘goede’.

    Ik rijd langs de winkels vlak bij ons huis. “Oma en ik hebben een geheimpje” zegt plotseling de regenboogprins tegen me. Hij kijkt me veelbetekenend aan. “Kun je het zien?” Ik begrijp direct waar hij het over heeft. Toverend weten. (meer…)

  • Springen!

    image

     

    – Ik vond het heel leuk om je te leren kennen!

    De regenboogprins springt op en neer terwijl hij zegt ‘ Ik ook!’

    – We gaan morgen naar Machiel en Albertje.

    De regenboogprins springt op en neer terwijl hij grappige geluidjes maakt.

    – Jij mag mijn T-shirt van Lucky Luke.

    De regenboogprins springt op en neer en hij lacht terwijl zijn ogen stralen.

    Ik kijk nu meer dan anderhalf jaar naar de prins terwijl hij In de lucht springt als hij blij is.  De prins is geen 3 maar 8 jaar oud waardoor zulke spontane reacties plotseling opvallen. Niets in mij wil de prins echter in deze omgangsvorm remmen. Nee, langzaam maar zeker begint zich juist een visioen over de toekomst te vormen in mijn hoofd. Geen vriendelijke knikjes of formele ‘dank je wels’ zie ik voor me, maar een algemeen aanvaarde norm om te springen.

    Als je een cadeautje krijgt, als je afscheid van iemand neemt als je het leuk hebt gehad, als je iemand heel erg leuk vind spring je een paar keer in de lucht terwijl je stralend lacht. Wat een energie zal er loskomen. Ik kijk er echt naar uit!