Broedgebied

Tag: humor

  • Voorstelling Grensgevallen

    Voorstelling Grensgevallen

    Levi Loos is een doorsnee, hardwerkende Nederlandse man. Elke dag gaat hij naar zijn werk, hij heeft zijn hobby’s en op zondag gaat hij naar de kerk. Levi is op zijn eigen manier begaan met de wereld om zich heen, maar laat zich niet voor elk karretje spannen. Hij stelt zo zijn grenzen. Of liever gezegd; hij is kritisch, erg kritisch!
    Op een dag ontmoet hij Greet Grens. Greet is grenswachter en heeft als taak mensen te helpen om te gaan met hun grenzen. De een moet zijn grenzen beter bewaken, de ander mag zijn grenzen wel eens verleggen. Greet en Levi beleven samen een aantal bijzondere avonturen, waarbij Levi zijn eigen grenzen onder ogen komt en ontdekt dat de wereld een andere vraag aan hem stelt dan hij dacht.

    Een leuke gezinsvoorstelling voor jong en oud, waarbij de vraag blijft hangen: “Hoe zit het met mijn grenzen?”

    Vandaag was de première van een nieuwe voorstelling in het prachtige Friese Oudehorne, bij de protestantse gemeente Tjongervallei. Gemaakt voor Zending Over grenzen. Gemaakt door Orde der dwazen en mijzelf. Geschreven en geregisseerd door mij.
    Ik was tevreden vandaag. De zaal leefde mee, lachte op de goede momenten en was ook geraakt. Trots was ik op Martijn en Marleen die de volledige aandacht van het publiek hadden.  Het was een uur vol aandacht en vol humor en ik hoop dat de voorstelling nog veel gespeeld gaat worden.

    Enkele reacties op de voorstelling:

    De voorstelling was heel erg leuk, en er is goed over nagedacht. Heel erg goed acteerwerk van Greet Grens en Levi Loos!

    Mooi hoe het spel verduidelijkt dat de levensomstandigheden zoveel anders zijn in Oost-Europa door heel praktische zaken aan te tippen.

    (meer…)

  • Tegen wil en dank grinniken om Maike Meijer (boekenblog)

    Tegen wil en dank grinniken om Maike Meijer (boekenblog)

    Ik sta erop dat iedere vrouw in de overgang dit boekje leest. Het is heel erg grappig en verschrikkelijk waar. Verder twee plaatjes ter illustratie zodat je het boek kunt bestellen en zodat je weet waarom het zo verschrikkelijk waar is.

  • Bijna 14 – puber(eigen)wijsheid van de Regenboogprins

    Bijna 14 – puber(eigen)wijsheid van de Regenboogprins

    Als we thuiskomen van vakantie staat er een grote doos op de eettafel. ‘Van Dijks boeken’ staat er op de buitenkant. Bizar dat ik zelf zo’n 40 jaar geleden ook al mijn schoolboeken bij ‘Van Dijks boeken’ bestelde. Ik vraag me af in hoeverre het 2e jaars onderwijs is veranderd.

    De Regenboogprins wil gelijk gaan kijken. ‘Maar het is nog vakantie’ protesteer ik. Hij kijkt naar mijn lief. Die snapt de Regenboogprins helemaal en dus ga ik ook overstag. Lief en ik gaan even met de hond wandelen en onze pleegzoon pakt ondertussen de doos  uit.
    Als we thuiskomen zien we een berg boeken op de tafel liggen en zit de Regenboogprins met grote aandacht in het biologieboek te lezen. (meer…)

  • Films over kleine levens.

    Films over kleine levens.

    Wil jij iedere dag twee van je favoriete films op Facebook posten? Vroeg Dwi me. Dwi ken ik van lang geleden, toen ik haar regisseerde en zij speelde in een voorstelling die ik had gemaakt. Ergens in de tijd kwamen we elkaar in de online wereld weer tegen. Zij leest mijn verhalen, ik die van haar. Toen ze vroeg om favoriete films dacht ik eerst; ‘ oh nee, niet nog een challenge’, maar ja, ik vond haar aardig, dus ik besloot een poging te wagen. Met enige paniekgevoelens liep ik naar mijn dvd-kast.
    En daar zag ik ze. Al mijn zeer geliefde grappige, ontroerende en bovenal om over na te denken films over kleine mensen op zoek naar hun bestemming. Geen beroemdheden, maar gewone mannen en vrouwen die geconfronteerd worden met verlies, die verrast worden door vreemde snuiters die ze plotseling tegen komen, die worstelen op een manier dat ik er om moet lachen, clowns zonder clownsneus. (meer…)

  • Sis dient zich aan.

    Sis dient zich aan.

    Sinds half februari is de zus van de regenboogprins  van het gezinshuis waar ze woonde, wegens een breakdown verhuisd naar een crisisopvang. En sinds die tijd haalden wij haar (tijdens de lock down) wekelijks op voor een wandeling. Twee weken geleden ging het slot weer open en nu komt ze ook logeren. Ik noem haar online Sis.
    Sis is dertien en leeft via haar telefoon, daarnaast heeft ze honderden wensen en een goed relativeringsvermogen omdat veel wensen nog iets te kostbaar zijn en ze dat gelukkig beseft. Ook is ze grappig en op een leuke manier sarcastisch.
    De Regenboogprins leert van haar gretig alle mogelijkheden die een mobiel heeft en vindt het heerlijk om zijn zus zo vaak te zien.
    Gisteren, tijdens een wandeling, zei lief ergens tegen de Regenboogprins, ‘Het leven is heel simpel’. Nou, daar was Sis het niet mee eens. En daar kan ik goed inkomen.
    Haar leven is allesbehalve simpel.

    Er is veel gebeurd,  al vanaf haar babytijd.  Daarna 5 verhuizingen naar andere plekken. Dat is hartstikke ingewikkeld voor een kind. We hopen dat we in de rol van soort ‘oom en tante’ ruimte kunnen geven aan de band tussen broer en zus de komende jaren tijdens weekenden en vakanties.

    Voor mezelf is het wel weer even wennen. Met z’n vieren is er een totaal andere dynamiek dan met z’n drieën. Regenboogprins heeft plotseling een speelkameraad. Dus doet minder appèl op ons. Tegelijk hebben we een vertrouwd ritme opgebouwd met tijden voor beeldscherm, en andere gewoontes en gebruiken, die Sis heel anders doet. Dus weer opnieuw zoeken naar evenwicht en balans. Benieuwd welke avonturen we nu weer gaan beleven.

  • Vrouwendag – deel 2 – wat ik zo leuk vind aan vrouw zijn!

    Vrouwendag – deel 2 – wat ik zo leuk vind aan vrouw zijn!

    Sommige mensen zeggen dat je het gelukkigst bent als je jong bent, maar ik ben nu gelukkiger. Ik heb een verdomd interessant leven gehad en ik ben van plan om dat zo te houden. Debbie Harry (Blondy)

    Wat ik zo leuk vind aan vrouw zijn? Ik had verwacht zo een grote opsomming te kunnen geven, maar er komt even niets in me op. Misschien is het niet zo dat ik het zelf zo leuk en belangrijk vind om vrouw te zijn, ik vind vrouwen gewoon leuk. Ik vind ze interessanter en intrigerender dan mannen. Ja, nu komt er wel inspiratie.
    Vrouwen heb ik leren kennen als beste vriendinnen en ook als gemene loeders. Soms zat dat zelfs in een en dezelfde vrouw. Ze zijn mijn zusters in de Heer, alhoewel ik me altijd wat ongemakkelijk voel tijdens christelijke vrouwenbijeenkomsten omdat we daar met z’n allen de liefde voor één man moeten delen. Vrouwen zijn soms ook mijn gehate stiefzussen, als ze vriendelijk met mij praten en achter mijn rug roddelen over ‘wat er allemaal ontbreekt, ongelooflijk irritant en zeker niet professioneel is’.  Ze zijn ijdel. Soms dom, soms intelligent. Soms zijn ze misbruikt en gekleineerd. (meer…)

  • Kerstbomengedoe.

    Kerstbomengedoe.

    Zes jaar geleden hing ik rond kerst een ster met een lichtje er in voor het raam en dat was het. Ons huis was heerlijk kaal en ik besteedde zo min mogelijk aandacht aan het feest. Helaas is dat afgelopen sinds de Regenboogprins bij ons woont.

    ik weet nog dat ik me voelde bezwijken toen zijn grote blauwgroenbruine ogen mij glanzend van plezier aankeken terwijl hij vroeg wanneer we de kerstboom gingen opzetten.  Nu al weer vijf jaar lang staat er dus met kerst een groene spar in onze huiskamer. Eerst met kluit, later zonder, toen ik had ontdekt dat ik hem toch niet meer netjes terugzette in een tuin of bos.

    Dit jaar vonden vrienden dat ik beter een kunstkerstboom kon kopen, dat was beter voor het milieu. Vol afgrijzen luisterde ik naar ze. Een kunstkerstboom is voor mij een soort toppunt van lelijkheid. Maar goed, het milieu is natuurlijk wel belangrijk. Dus ik ging op zoek naar meer informatie. (meer…)

  • De slechtste dag van mijn leven!

    ‘Het is vandaag de slechtste dag van mijn leven!’ zegt de Regenboogprins boos terwijl hij de tranen wegveegt. Hij rondde vandaag zijn Cito-toets voor groep acht af en kreeg daarna een woede aanval. Ondanks dat het wel weer goed was, raakte hij nog erg overstuur toen we in de auto naar huis reden.  (meer…)

  • Schelden.

    Schelden.

    Mijn lief, wat vrienden en een aantal collega’s kennen me. Die weten: Juni is niet Charissa’s maand. Ik ben moe, heb verschrikkelijk veel zin in vakantie en nog een berg werk te verstouwen voor het zover is. Nakijken, ontwikkelen, organiseren, dingen vast klaarmaken voor het nieuwe seizoen en dingen afronden uit het oude. Menigmaal dansen er wat rode poppetjes voor mijn ogen en ik scheld nog net niet in de aanwezigheid van die vaak verschrikte collega’s, maar wel zodra ik in de auto zit. Dan laat ik me gaan en scheld op iedereen die te traag, te snel, te raar rijdt. (meer…)

  • Verbeeldingskracht

    Verbeeldingskracht

    F755F802-C13A-461C-8F76-8A9D81F090F2De eerste helft van de herfst keek ik omhoog. Ik keek omhoog en zag de rijkdom aan kleurschakeringen in de bomen. Van diepgroen transformeerden de bomen naar warmgeel, lichtbruin, dieprood, gloeiend oranje. De laagstaande zon gaf de kleuren nog meer dynamiek. Ik keek, ik rook, ik keek en ik voelde hoe de herfst mijn liefde zoals ieder jaar langzaam maar zeker veroverde en betoverde. Ik wilde haar hebben, ik wilde haar schilderen en fotograferen en heel soms, heel soms lukte het me iets van haar schoonheid te vangen.

    In het deel van de herfst waar we nu zijn, kijk ik naar de grond. De meeste bladeren zijn gevallen en liggen op de grond om straks langzaam maar zeker weg te rotten om zo weer nieuw leven nieuwe kansen te geven. Ik kijk naar de grond en waar ik eerst naar de kleuren keek, kijk ik nu naar de vorm. Ieder blad heeft zijn eigen vorm. Er zijn grote en kleine bladeren, dunne, dikke, hoekige, ronde, hartvormige, gevlekte, effen, gekreukt en glad, vol gaten of helemaal gaaf. Ik vind ze leuk die blaadjes. Grappig ook.

    74657948-7360-464D-A693-720E78F274B0

    Ik kijk naar de blaadjes en bedenk me wat ze ook zouden kunnen zijn. Ik kijk en kijk en dan ga ik ze zien! De bladvisjes. Ze zwemmen voor mijn voeten, speels, vrolijk, grappig. Soms als minimonsters, maar van die grappige die ik ook in ‘monsters en co’ tegen zou kunnen komen. Ik maak foto’s en ga naar huis. Ik pak mijn boek en al snel komen ze tevoorschijn. De bladvissen en diepzeekruipers en af en toe een blinsect.

    D1490383-14FB-4BDE-B0F5-197861547ADE De verbeelding begint te stromen.

  • De juiste kreet.

    De juiste kreet.

    DE2CCE8A-7934-4CAC-A066-F921D7DD63B3We zijn bij het strand. We zwemmen in de zee. We duiken in de hoge golven die op ons afkomen. ‘Woehoe’ gil ik met mijn vrouwenstem. ‘Wihi!’ De hoge sopraan van de regenboogprins overtreft mijn hoogte.

    Lief komt ook meedoen! ‘Wohoa!’ bast hij als de eerste hoge golf er aan komt. ‘Wohoa’! roept nu ook de regenboogprins wiens stem plotseling een octaaf gezakt is. En ik zie hem kijken naar mijn lief, zijn held, die hij in alles nadoet.

     

  • 40 dagen; een beetje humor tijdens het lijden

    Gisteren had ik een korte vergadering op mijn werk. Er werd een groep samengesteld van mensen die een aantal problemen moeten oplossen. Al snel stonden alle namen van de meedenkers en doeners op het whiteboard met wat zaken erachter waardoor het van belang was dat ze mee deden met dat groepje. Achter mijn naam was het opvallend wit. (meer…)