De Xenofoor als inspiratie om te maken!

Een tijdje geleden bezocht ik  in het Drents Museum de tentoonstelling Mikrokosmos – de wereld in een wunderkammer. Daar kwam ik een heel grappig wezentje tegen: de Xenofoor. Het was een soort schelp met allemaal kleine schelpjes en steentjes eraan vast. Het geheel zag er prachtig uit. Alsof alles zorgvuldig uitgezocht was.
In eerste instantie dacht ik dat het verhaal verzonnen was, dat een kunstenaar het ding had gemaakt en iemand er dit prachtige verhaal bij had gezocht. Maar toen ik op internet wat verder onderzoek ging doen, kwam ik erachter dat de Xenophora echt bestaat. Het is een fossiele zeeslak die zich over de modderige zeebodem beweegt. Onderwijl verzamelt het diertje allerlei schelpjes en materiaal dat hij aan zijn eigen slakkenhuis vastmaakt. Toen ik naar afbeeldingen ging zoeken kwam ik de prachtigste exemplaren tegen. Wetenschappers weten eigenlijk niet goed waarom het dier dit doet. Dus… ik ben zo vrij om het diertje een ZEEKUNSTENAAR te noemen. Of een echte TASSENVROUW, maar dan op de zeebodem.

Het inspireerde me, en toen ik gevraagd werd om een workshop te geven op Keiland (Kunst, kerk en kamperen) bedacht ik me dat er geen betere plek was om iets met de Xenofoor te doen.  Dus ik ging aan de slag en dacht na over inhoud en vorm.
Ik dacht na over wat mij zo fascineerde; namelijk dat het diertje blijkbaar zorgvuldig de schelpen en stenen uitzocht. Alsof het moest passen. Ieder diertje ziet er anders uit. Iets wat ik bij kunstenaars herken, maar eigenlijk misschien ook wel bij ons allemaal. We verzamelen immers allemaal dingen? Sommige dingen gaan een leven lang met ons mee, daar willen we geen afscheid van nemen.
Wat mij ook fascineerde was de letterlijke vertaling van het woord Xenofoor.  Het betekent namelijk ‘vreemde dingen drager’. Het diertje komt iets vreemds tegen, maakt het aan zijn lijf vast en neemt het mee. De Xenofoor als tegenhanger van de Xenofoob, diegene die angstig is voor de vreemdeling, of wat vreemd is en zich er vanaf wendt. Deze gedachten nam ik mee naar Keiland, en een krat vol schelpen, lijmpistolen en grappige kleine poppetjes. Ik gaf twee workshops. Eentje aan de jongeren (daarbij bijgestaan door de fantastische Irene Breure) en eentje aan de volwassenen. Er kwamen fantastische Xenoforen tevoorschijn. Check om er meer te zien de Instafoto’s van Beeldgedachten op deze website.

Misschien ben je geïnspireerd door deze blog en ga je lekker zelf aan de slag. Je kunt me ook inhuren. Stuur me dan even een mailtje!

Nog een paar links ter inspiratie:

Keiland (het is ieder jaar in de zomer op Terschelling)

Meer informatie over de Xenofoor