Alles over liefde: romantiek

Ik kocht vlak voor mijn 25 jarig huwelijk het boek ‘Alles over liefde’ van bell hooks. In een aantal blogs neem ik je graag mee in mijn gedachten over dit boek. In de eerste blog beschreef ik hoe hooks het statement inneemt dat het begrip liefde onderdeel moet worden van het publieke gesprek.  De bloggen daarna gingen over duidelijkheid (definieer het begrip zodat je iets hebt om aan te refereren), rechtvaardigheid, openheid en eerlijkheid. De vijfde ging over commitment; wat start met de liefde voor jezelf, de liefde in en voor jou. Daarna kwamen spiritualiteit en liefdesethiek. De achtste blog ging over het thema hebzucht; de negatieve gevolgen van een kapitalistisch patriarchaal systeem zijn veel desastreuzer dan je misschien denkt, hebzucht verdrijft de liefde. Delen en eenvoud versterkt liefde juist. In de negende blog ging het over het thema gemeenschap. Hoe helpt gemeenschap in het leven? En wat heeft liefde daarmee te maken? De tiende was een intermezzo, waar ik de kennisachtergrond van hooks wat meer onderzocht. De elfde blog gingover wederkerigheid, waarbij de begrippen geven en gunnen centraal stonden. In deze blog gaat het over de romantische liefde..romantiek.

“ Verliefd, verloofd, getrouwd.” Ken je dit rijtje? Zo leerde ik dat in mijn jeugd, alhoewel we in die tijd de verloving oversloegen en trouwen net zo goed samenwonen of latten kon betekenen. Op de bijbelclub kwam er nog een begrip bij: vriendschap. Je wordt eerst vrienden, daarna krijg je verkering enz.  enz.  Echter, de hormonen raasden ook door mijn lijf, dus zo simpel was het allemaal niet. Bovendien had de bijbelclub dan misschien wel iets ideaals bedacht, ‘ wat voor stevige stabiele huwelijken zou gaan zorgen’ , maar mijn vriendinnen en vrienden op school hadden ook die hormonen en het ontdekken van kussen en seksualiteit was ook belangrijk.  Bovendien wilde ik toen ik zestien was nog helemaal niet nadenken over trouwen of samenwonen. Ja in concept, maar niet over de werkelijkheid.  Dus ik was verliefd, veelvuldig verliefd. Want er waren ongelovelijk veel leuke jongens om me heen.

‘Jij bent nog lekker aan het vlinderen’ zei een tante van mij ooit toen ik begin 20 nog steeds niet echt de neiging had om me langdurig met iemand te verbinden. Ik voelde me inmiddels een beetje schuldig, omdat veel van mijn andere vrienden in die tijd gingen trouwen of samenwonen, maar de vriendelijke accepterende woorden van mijn tante maakten dat ik mijn eigen weg bleef gaan.

Ik denk dat er in de rij vriendjes die ik had zo’n vier echte relaties zaten, met jongens/mannen, die ik nog steeds erg waardeer als ik aan ze terugdenk. Lieve mensen, die van mij hielden zoals ik was. Maar ook waren er relaties die minder veilig waren.
Vanuit mijn eigen socialisatie was ik op zoek naar een partner die ‘ me aankon’. Ik bedoel daarmee, ik was op zoek naar iemand die niet over zich heen zou laten lopen maar die duidelijk zijn grenzen aan zou geven. Soms zocht ik daardoor dominante mannen, waarbij ik in eerste instantie hun egoïsme verwarde met stevigheid. Maar ik stapte meestal vrij snel weer uit zo’n relatie, omdat ik, ook vanuit mijn socialisatie, wist hoe een man echt lief kon hebben. Bizar is het hoe de manier waarop mijn vader van mijn moeder hield zowel op een negatieve als positieve manier mij beïnvloedde. Hij liet me zien wat ik niet wilde in een relatie en hij liet me ook zien wat ik wel wilde. Het kostte me wat tijd om via het vlinderen en een serieus onderzoek naar evenwicht in het omgaan met elkaar (elkaar aankunnen) te komen tot een volwaardige relatie die ook nog eens uitmondde in een huwelijk. Ik ging niet de bijbelclubweg, maar een andere wat weerbarstiger weg. Toch ben ik uitgekomen bij mijn allerliefste over wie ik in de blog over wederkerigheid ook al schreef. Hij is stevig en liefdevol en totaal niet egoïstisch maar ruimhartig en gevend. Vroeger dacht ik altijd, als ik oude mensen in harmonie samen zag: ‘ Zo, die hebben hard aan hun relatie gewerkt, door al die jaren zijn ze gevormd in wie ze zijn’. Ik ben inmiddels 25 jaar getrouwd met mijn lief en ik denk  raar genoeg toch dat het niet zo werkt als ik vroeger dacht. 25 jaar… het klinkt als veel… het voelt als snel.. en er is gelukkig nog veel tijd over.

In het hoofdstuk over romantiek trekt bell hooks nogal van leer tegen de overtuiging dat de romantische liefde bepalend is voor een goede relatie. Ik denk dat ze daar wel gelijk in heeft. Uiteindelijk gaat in je relatie de verliefdheid vaak over. Is dat erg? Ik denk het niet. Belangrijk is volgens hooks dat je leert om je hart-relaties van je ziels-relatie te onderscheiden. Door ons intens te verbinden aan een andere ziel worden we moedig en dapper. Door vol toewijding voor de liefde te kiezen, wordt het mogelijk om echt en diep lief te hebben.
Tijd is daarbij belangrijk, trage tijd en snelle tijd, je zult het allebei ervaren. Maar liefhebbben in en door de tijd, verstevigd een zielsband.