Alles over liefde: Eerlijkheid
Ik kocht vlak voor mijn 25 jarig huwelijk het boek ‘Alles over liefde’ van bell hooks. In een aantal blogs neem ik je graag mee in mijn gedachten over dit boek. In de eerste blog beschreef ik hoe bell hooks het statement inneemt dat het begrip liefde onderdeel moet worden van het publieke gesprek. In de tweede blog doet ze een pleidooi voor duidelijkheid, definieer het begrip zodat je iets hebt om aan te refereren. De derde blog ging over Rechtvaardigheid en in deze blog staat het thema eerlijkheid op de agenda.
“Wanneer we ons blootgeven aan onze partner en merken dat dit genezing brengt in plaats van trauma, doen we een belangrijke ontdekking: dat een intieme relatie een toevluchtsoord kan zijn in een wereld van façades, een geheiligde ruimte waar we onszelf kunnen zijn. (…) Onszelf op die manier aan iemand tonen- door onze waarheid te spreken, onze innerlijke strijd te delen en onze scherpe kantjes bloot te leggen- is een heilige activiteit, waardoor twee zielen elkaar kunnen ontmoeten en elkaar nog dieper kunnen raken. “
John Welwood
Ik onderschrijf de bovenstaande quote, die aan het begin van het hoofdstuk over eerlijkheid staat, volledig. Zeker waar het gaat om mijn relatie met mijn lief, mijn pleegzoon, familie, vrienden en ook verschillende collega’s. Daar kan ik het ook nog een beetje overzien. Want pfff, wat is eerlijkheid? Wat is waarheid? En hoe werken deze begrippen op het moment dat ik vanuit een groter perspectief kijkt? Ben ik me bewust dat ik beïnvloed bent door grote narratieven over wat ‘goed en waar en schoon’ is? Want daar schrijft bell hooks over. Door sekse, huidskleur, cultuur, geschiedenis van het land en de plek waar je woont, leer je constructen over wat goed en waar is.
“Meer dan ooit moeten we als samenleving van onszelf eisen dat we de waarheid vertellen. Ons daarvoor inzetten is moeilijk wanneer liegen als acceptabeler wordt gezien dan eerlijk zijn.”
Ik moet denken aan gesprekken die ik voerde met iemand uit Tsjaad. Hij vond eerlijkheid wel belangrijk maar daarboven stond duidelijk de waarde ‘respect’. Als een soort zachtheid. Respect tonen was voor hem belangrijker dan eerlijk zijn. Meerdere culturen vinden respect belangrijker dan eerlijk zijn. Waarheid zonder liefde is vooral hard.
Mijn lieve Regenboogprins is altijd eerlijk. En dan ook nog eens zonder mensen daarbij te kwetsen. Hij is eerlijk, empathisch én respectvol. Heel bijzonder vind ik dat. Deze combinatie van drie factoren heeft hij al heel lang, en bewonderend luister ik naar hem. Hij zegt niet alles (privacy? Respect? Empathie?) Ik denk dat het zijn autastische brein is. Die geeft hem een onbevangen blik. Omdat hij ook zacht en liefdevol is denkt hij na over de woorden die hij gebruikt. En ja… alle reclameleugens en politiek gekonkel… het zegt hem niet zoveel. Hij snapt er weinig van, dus hij kijkt naar de ogen van mensen, of die eerlijk zijn. En hij neemt de tijd om mensen te leren kennen. Dat is voor hem genoeg. En hij vertrouwt ons (mijn lief en ik), onze familie en vrienden, en sommige mensen die hem begeleiden.
Voor mij is het lastiger; ik kan heel goed verdwalen in alle economische en activistische of xenofobe overtuigingen om mij heen. Vaak weet ik niet meer wat waar is. Ik val dan uiteindelijk, om te kiezen welke richting ik op moet, terug op mijn geloofsbron Jezus, als bron van liefde, maar ook als Degene die altijd zal vragen om het kleine te zien en te waarderen. Die wijst naar vrijheid, maar altijd binnen een gemeenschap. Hij was een eerlijk mens, en hij uitte dat vaak in raadselachtige parabels. De waarheid moet je er als luisteraar uit zien te filteren. Het vertellen van verhalen past mij ook. En iets meer de onbevangen autistische blik ala mijn Regenboogprins helpt ook’.
Ik weet niet of er veel te concluderen valt, het is een hele zoektocht. Misschien zoek je met mij mee?
