Broedlog
40 dagen duister (dag 2: verlies niet de moed)
Soms is het lijden niet te delen. Een vader zweeg jarenlang omdat zijn vrouw tijdens WO2 werd opgepakt.
← Terug naar Broedlog
Meer broedlogs
Een onzichtbaar web.
Vaak, steeds vaker denk ik deze jaren aan mijn ouders, tantes en ooms en de jubilea die ze vierden toen ik een stuk jonger was. Deze bijeenkomsten vervulden mij altijd […]
Vogels op de begraafplaats
Vandaag, 13 September 2026 zou mijn vader 92 zijn geworden. Hij overleed op 7 Oktober 2022. Ik had nog net, samen met onze Regenboogprins en mijn lief zijn 88e verjaardag […]
Een verhaal bij het beeld
Een potje in het zand. Een kleine jongen erbij. Een vrouw loopt richting de zee. Aan haar vast een doek vol rafels, wit en rood. De rafels lijken netten of […]